و كسانى كه دربارهء ربوبيّت خدا ، پس از آنكه از سوى فطرت سليم پذيرفته شد ، به محاجّه مىپردازند تا سرانجام آن را انكار كنند ، حجّتشان نزد خدا تباه است و بر آنان از جانب خدا خشمى خواهد بود و عذابى سخت خواهند داشت . ( 16 )
خدا همان كسى است كه كتاب وحى را به حق بىآنكه باطلى در آن راه داشته باشد ، و نيز دين را كه معيار درست يا نادرست بودن باورها و كردارهاست ، فروفرستاده است . چهچيز تو را از قيامت آگاه مىكند و تو از وقت آن چه مىدانى ؟ شايد قيامت نزديك باشد . ( 17 )
كسانى كه قيامت را باور ندارند ، از روى استهزا شتاب در آمدن آن را مىخواهند ، و كسانى كه ايمان آوردهاند ، در عين تمايل به برپايى آن ، از آن بيمناكند و مىدانند كه آن حق است . بدانيد كسانى كه دربارهء قيامت جدال مىكنند و در پى انكار آن هستند ، در بيراههاى هستند كه با حق فاصلهاى دور و دراز دارد . ( 18 )
خداوند به همهء خصوصيات بندگانش آگاه است و ارادهاش را دربارهء آنان به سهولت تحقق مىبخشد ؛ هر كه را بخواهد روزى مىدهد و هيچكس نمىتواند مانع او شود ، چرا كه او نيرومند و شكستناپذير است . ( 19 )
هركس كشت آخرت بخواهد ما به كشت او مىافزاييم و پاداشش را افزون مىكنيم ، و هركس كشت دنيا بخواهد ، از دنيا - كم يا زياد - به او مىدهيم ولى در آخرت هيچ بهرهاى نخواهد داشت . ( 20 )
مگر مشركان معبودانى دارند كه از دين آنچه را خدا بدان رخصت نداده است براى آنان تشريع كرده باشند ؟ اگر آن سخن فيصلهدهنده مبنى بر اينكه بايد مردم تا سرآمدى معيّن در زمين بمانند مقرّر نشده بود ، قطعا ميانشان داورى مىشد و به هلاكت مىرسيدند . آرى ، در دنيا به آنان مهلت داده مىشود ولى در آخرت ستمكاران عذابى دردناك خواهند داشت . ( 21 )
در قيامت ستمكاران را مىبينى كه از آنچه به دست آوردهاند هراسناكاند و دستاوردشان به آنان مىرسد ؛ و كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، در آن روز در بوستانهاى پردرخت كه زمينى آكنده از گياه دارد ، به سر مىبرند . آنان در آنجا هرچه بخواهند ، از جانب پروردگارشان در اختيارشان قرار خواهد گرفت . اين است آن فزونبخشى بزرگ . ( 22 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 485
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٤٨٥