و روز قيامت گمراهان را مىبينى كه بر آتش عرضه مىشوند در حالىكه از ذلّت و خوارى سرافكندهاند و بر اثر ترس زير چشمى عذابها را مىنگرند . و كسانى كه ايمان آوردهاند ، در آن صحنه مىگويند : به يقين زيانكاران واقعى كسانىاند كه روز قيامت به خود زيان رسانده و خود را به هلاكت انداختهاند و همسران و خدمتكاران بهشتى خود را از كف دادهاند . آرى ، ستمكاران در عذابى هميشگى خواهند بود . ( 45 )
و سرپرستانى ندارند كه به جاى خدا آنان را يارى كنند . و هركه را خدا به بيراهه برد ، هيچ راهى براى رهايى از عذاب نخواهد داشت . ( 46 )
پيش از آنكه روزى فرارسد كه از جانب خدا بازگشتى براى آن نيست ، فرمان پروردگارتان را اجابت كنيد . آن روز در برابر عذاب خدا هيچ پناهگاهى نخواهيد داشت و شما را راهى براى انكار آنچه كردهايد نخواهد بود . ( 47 )
پس اگر از هشدارهاى تو روى برتافتند غمگين مباش ، چرا كه ما تو را نفرستادهايم كه بر آنان نگهبان باشى . بر عهدهء تو چيزى جز ابلاغ پيام نيست . و ما چون آدمى را از جانب خود نعمتى بچشانيم ، بدان شادمان مىشود و ما را از ياد مىبرد . و اگر آنان را به سبب گناهانى كه از پيش مرتكب شدهاند بدى و رنجى رسد ، ناسپاسى مىكنند ، چرا كه انسان چون به دنيا روى آورد ، ناسپاس مىگردد . ( 48 )
فرمانروايى آسمانها و زمين تنها از آن خداست ؛ هرچه بخواهد مىآفريند ؛ به هر كه بخواهد دخترانى مىدهد و پسران را به هركه بخواهد عطا مىكند . ( 49 )
يا ميان هردو صنف پسر و دختر [ براى هركه بخواهد ] جمع مىكند ، و هركه را بخواهد عقيم مىسازد . به راستى او دانا و تواناست . ( 50 )
و هيچ بشرى را نسزد كه خدا با او سخن بگويد جز به صورت وحى يا از پشت حجاب ، يا اينكه فرستادهاى گسيل كند و او به اذن خدا آنچه را خدا بخواهد به وى وحى مىكند .
همانا او بلندمرتبهاى است كه سخن گفتنش همچون سخن گفتن بشر نيست ، و حكيمى است كه مردم را به حال خود وانمىگذارد ، بلكه سخنش را از طريق وحى به آنان ابلاغ مىكند . ( 51 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 488
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٤٨٨