و هنگامى كه زنان را طلاق گفتيد ، و به پايان عدّهء خويش نزديك شدند ، يا با رجوع خود ، آنان را بهطور پسنديده در همسرى خود نگاه داريد و يا بهطور پسنديده رهايشان كنيد ؛ و آنان را براى اينكه زيانى به ايشان برسانيد نگاه مداريد تا [ بدينوسيله به حقوق آنان و حدود الهى ] تجاوز كنيد . و هركس چنين كند ، به خود ستم كرده و احكام خدا را به مسخره گرفته است . پس مبادا احكام الهى را با اين كار به مسخره گيريد . و نعمت خدا را كه به شما ارزانى داشته و كتاب و حكمتى را كه بر شما فروفرستاده و شما را به آن پند مىدهد به ياد آوريد ، و از حسابرسى خدا و عذاب او پروا كنيد و بدانيد كه خدا به هرچيزى داناست . ( 231 )
و هنگامى كه زنان را طلاق گفتيد و به پايان عدّهء خود رسيدند ، شما خويشاوندان زنان ، نبايد آنان را از ازدواج مجدد با شوهران سابق خود ، چنانچه بهطور پسنديده ميان خود به توافق رسند بازداريد . هركس از شما به خدا و روز واپسين ايمان دارد ، به اين حكم پند داده مىشود . اين از نظر ارزشها براى شما پربارتر و براى پاكى روانتان نيكوتر است ، و خدا مىداند و شما نمىدانيد . ( 232 )
و مادران - هرچند طلاق گرفته باشند - فرزندان خود را دو سال تمام شير مىدهند . اين حكم براى كسى است كه بخواهد دوران شيرخوارگى را تكميل كند . و خوراك و پوشاك مادران در حد متعارف برعهدهء پدر كودك است ، و البته هيچكس جز به اندازهء توانش مكلّف نيست . هيچ مادرى نبايد از رهگذر فرزندش زيان ببيند ، و هيچ پدرى نيز نبايد از رهگذر فرزندش زيانى به او برسد . و اگر پدر كودك بميرد ، مانند همان تكليفى كه بر عهدهء پدر بود ، بر عهدهء وارث اوست . و اگر پدر و مادر با رضايت و مشورت يكديگر بخواهند فرزندشان را قبل از دو سال از شير بازگيرند بر آن دو گناهى نيست . و شما پدران اگر خواستيد براى فرزندانتان دايهاى بگيريد بر شما گناهى نيست ، به شرط آنكه حقوقى را كه بايد به مادر او مىداديد ، به خوبى و شايستگى بپردازيد . و از حسابرسى خدا و عذاب او پروا كنيد ، و بدانيد كه خدا به آنچه مىكنيد بيناست . ( 233 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 37
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٧