پس هنگامى كه تو و كسانى كه همراه تواند بر كشتى نشستيد ، بگو : ستايش خداى را كه ما را از اين مردم ستمپيشه رهايى بخشيد . ( 28 )
و بگو : پروردگارا ، مرا از طوفان نجات ده و بر خشكى فرود آور ، فرودى كه قرين خير و بركت باشد ، كه تو بهترين نجاتدهندگان و نيكوترين فرودآورندگانى . ( 29 )
به يقين در اين داستان نشانههايى [ بر يكتايى خدا و ربوبيّت او ] است . و دعوت نوح و پيامدهاى آن آزمونى از جانب ما بود و ما قطعا آزمايشكننده بوديم . ( 30 )
سپس از پى آنان نسلى ديگر ( قوم ثمود ) را پديد آورديم . ( 31 )
و در ميانشان پيامبرى از خودشان به رسالت فرستاديم با اين پيام كه :
خداوند يكتا را بپرستيد كه شما را جز او معبودى شايستهء پرستش نيست ؛ آيا از كيفر او پروا نمىكنيد كه به يكتايى او كفر مىورزيد ؟ ( 32 )
و مهتران قومش كه به خدا كافر شده و ديدار آخرت را دروغ شمرده بودند ، و ما در زندگى دنيا آنان را از نعمت فراوان برخوردار ساخته بوديم گفتند :
اين مرد جز بشرى مانند شما نيست ؛ از آنچه شما مىخوريد او نيز مىخورد و از آنچه شما مىآشاميد او نيز مىآشامد . اگر پيامى از غيب به او رسيده بود به شما نيز مىرسيد ؛ ( 33 )
و سوگند ياد مىكنيم كه اگر از بشرى مثل خودتان كه هيچ امتيازى بر شما ندارد پيروى كنيد ، قطعا در آن صورت زيانكار خواهيد بود . ( 34 )
آيا او به شما وعده مىدهد كه وقتى مرديد و خاك گشتيد و استخوانى چند شديد ، حياتى دوباره مىيابيد و از گورها براى حساب و جزا بيرون آورده مىشويد ؟ ( 35 )
دور است دور آنچه شما را به آن وعده مىدهند . ( 36 )
[ بدانيد كه ] زندگى جز اين زندگى ما در دنيا نيست كه پيوسته نسلى از ما مىميرد و نسلى ديگر پديد مىآيد ، و ما برانگيخته نمىشويم . ( 37 )
او از جانب خدا رسالتى ندارد بلكه مردى است كه سخن دروغينى را كه خود ساخته به خدا بسته است ، و ما به او ايمان نخواهيم آورد . ( 38 )
پيامبرشان گفت : پروردگارا ، من مردم را به عذاب هشدار دادم و آنان عذاب را دروغ شمردند ، اينك تو مرا به وسيلهء همان عذابى كه چون بدان انذارشان كردم دروغگويم پنداشتند ، يارى ده . ( 39 )
خدا در پاسخ او فرمود : قطعا پس از اندك زمانى با مشاهدهء عذاب پشيمان خواهند شد . ( 40 )
آنگاه صيحهاى مهيب آنان را به حق فروگرفت ، و آنها را همچون خاشاك سيلابها قرار داديم . پس دورى از رحمت خدا بر ستمپيشگان باد . ( 41 )
سپس از پى آنان نسلهاى ديگرى پديد آورديم . ( 42 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 344
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٤٤