اى پيامبر ، كسانى كه قرآن را انكار كرده و كافر شدهاند مىگويند : تو فرستادهء خدا نيستى . بگو : براى روشن شدن حقيقت كافى است كه خدا ميان من و شما گواه باشد ، و او به رسالت من گواهى داده است ، و نيز كافى است آن كسى كه دانش اين كتاب ( قرآن ) نزد اوست به رسالت من گواهى دهد . ( 43 )
سورهء ابراهيم / 14
به نام خداوند گستردهمهر مهربان
الف . لام . را . اين قرآن كتابى است كه ما آن را به سوى تو فرستاديم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاريكىهاى گمراهى بيرون آورى و به نور هدايت ، به راه آن مقتدر شكستناپذير ستوده روانه كنى . ( 1 )
خدايى كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آن اوست ، و واى بر كافران از عذابى سخت كه دامنگيرشان خواهد شد . ( 2 )
همانان كه زندگى دنيا را با شيفتگى برمىگزينند و آن را بر آخرت ترجيح مىدهند و از راه خدا ( آيينى كه براى مردم مقرّر كرده است ) بازمىمانند و كج آن راه را مىطلبند . اينان در بيراههاى هستند كه با حق فاصلهاى دور و دراز دارد . ( 3 )
و ما هيچ پيامبرى را جز به زبان قومش به رسالت نفرستاديم ، تا پيام الهى را براى آنان به روشنى بيان كند . پس از آن ، خداوند هركه را بخواهد به بيراهه مىافكند و هركس را بخواهد هدايت مىكند و اوست مقتدرى شكستناپذير كه كارهايش همه از روى حكمت است . ( 4 )
اى پيامبر ، ما تو را به رسالت فرستادهايم ، چنانكه يقينا موسى را با نشانههاى خود ( معجزاتى كه به او داديم ) به رسالت فرستاديم و به او گفتيم : قوم خود را از تاريكىهاى گمراهى درآور و به سوى نور هدايت روانه ساز و روزهاى الهى را كه حاكميّت خدا بر همهء اسباب و عوامل آشكار شد به آنان يادآورى كن . قطعا در هريك از آنها ، براى هركسى كه در بلاها بسيار شكيبا و در برابر نعمتهاى الهى بسيار سپاسگزار باشد ، نشانههايى بر يكتايى خداست . ( 5 )