اى پيامبر ، اكنون كه سرگذشت پيشينيان را بر تو حكايت كرديم و دانستى كه آنان بر اثر شرك هلاك شدند ، مبادا در عبادت اين مردم ترديد كنى و گمان برى كه شايد حجّتى دارند . آنان جز همانگونه كه پيشتر پدرانشان ( امتهاى گذشته ) بىهيچ حجتى غير خدا را مىپرستيدند چيزى نمىپرستند ، و قطعا ما سهم آنان را از عذاب بىكم و كاست به آنان خواهيم داد . ( 109 )
اختلاف و ترديد مردم در قرآن بر تو گران نيايد ؛ اختلاف و ترديد در كتابهاى آسمانى چيز تازهاى نيست ؛ ما به موسى نيز كتاب آسمانى داديم ولى در آن اختلاف شد ، و اگر از جانب پروردگارت سخنى صادر نشده بود كه براى انسانها در زمين سرآمدى هست ، قطعا ميان كسانى كه در آن كتاب اختلاف كردند داورى شده و هركس به سزاى كردارش رسيده بود . آرى قوم موسى دربارهء كتاب او سخت در شك و ترديد بودند . ( 110 )
و قطعا پروردگار تو به همهء كسانى كه در كتاب موسى اختلاف كردند سزاى اعمالشان را بهطور كامل خواهد داد ، زيرا او به آنچه مىكنند آگاه است . ( 111 )
پس همانگونه كه فرمان يافتهاى بر اين دين پايدار باش و كسانى هم كه از شرك توبه كرده و همراه تو ايمان آوردهاند بايد پايدارى كنند ، و مبادا طغيان كنيد و از بندگى خدا كه خدا در فطرت شما نهاده است منحرف شويد ، كه او به آنچه مىكنيد بيناست و در صورت نافرمانى شما را مؤاخذه خواهد كرد . ( 112 )
و به كسانى كه ستم كردهاند ( دين خدا را نپذيرفتهاند ) اعتماد نكنيد كه آتش دوزخ به شما مىرسد و در سراى آخرت جز خدا براى شما دوستانى يارىرسان نيست و آنگاه است كه از سوى هيچكس يارى نمىشويد . ( 113 )
در دو طرف روز ( صبح و عصر ) و نيز در ساعاتى از آغاز شب براى مردم نماز برپادار ، زيرا نماز از كارهاى نيك است و كارهاى نيك گناهان را از بين مىبرد . اين حقيقت كه نيكى زدايندهء بدى است تذكارى است براى كسانى كه به ياد خدا هستند . ( 114 )
و بر دشوارىهاى راه رسالت و آزار كافران صبر كن كه خداوند پاداش نيكوكاران را تباه نمىسازد . ( 115 )
شگفت است كه چرا از امّتهايى كه پيش از شما مىزيستند ، گروهى نبودند كه قومشان را از فسادگرى در زمين بازدارند و از عذاب برهانند . آرى عدّهاى اندك باقى ماندند ، همانان كه چون عذاب فرارسيد نجاتشان داديم ؛ و كسانى كه ستم كردند ، از پى لذتها و نعمتهايى رفتند كه در آن غوطهور بودند ، در حالىكه گنهكار بودند . ( 116 )
و پروردگار تو بر آن نبوده است كه شهرهايى را كه مردم آن اهل صلاحند به ستم هلاك كند ، زيرا او هرگز به بندگانش ستم روا نمىدارد . ( 117 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 234
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٢٣٤