اى قوم من ، من براى ابلاغ رسالت خود هيچ مالى از شما نمىخواهم ؛ مزد من فقط بر عهدهء خداست . پس تصور نكنيد كه من مدّعى رسالت شدهام تا مال و ثروتى به چنگ آورم . و من هرگز كسانى را كه ايمان آوردهاند از خود طرد نمىكنم ، هر چند شما آنان را فرومايه پنداريد . آنان پروردگارشان را ديدار خواهند كرد و حساب كارهايشان با اوست . روز حساب حقيقتى است ترديدناپذير ، ولى من شما را مردمى مىبينم كه از آن بىخبريد . ( 29 )
اى قوم من ، اگر آنان را از خود طرد كنم ، در حقشان ستم كرده و درخور عذاب الهى خواهم شد ، آنگاه چه كسى مرا يارى مىدهد و از كيفر خدا مىرهاند ؟ آيا توجه نداريد كه اين ستمكارى است و خداوند ستمكاران را رها نخواهد كرد . ( 30 )
من به شما نمىگويم كه گنجينهء نعمتهاى الهى نزد من است و مىتوانم تهيدستان را بىنياز كنم ، و غيب هم نمىدانم تا به هرخيرى روى آورم و از هربلايى بگريزم ، و نمىگويم كه من فرشتهام و نيازى به خوردن و آشاميدن ندارم ، و دربارهء كسانى كه چشمان ظاهربين شما آنان را حقير مىبيند ، نمىگويم كه خدا به آنان خيرى عطا نمىكند . خدا به آنچه در دل آنان است داناتر است .
اگر من دربارهء آنان چيزى را بگويم كه شما مىپنداريد ، از ستمكاران خواهم بود . ( 31 )
سران قوم نوح گفتند : اى نوح ، با ما به جدال پرداختى و بسيار هم جدال كردى . اگر از راستگويانى ، عذابى را كه پيوسته به ما وعده مىدهى و ما را بدان تهديد مىكنى براى ما بياور . ( 32 )
نوح گفت : من آورندهء عذاب براى شما نيستم . اين خداست كه اگر بخواهد آن را براى شما مىآورد ، و شما نمىتوانيد خدا را از آوردن آن ناتوان سازيد . ( 33 )
و اگر بخواهم شما را اندرز دهم ، چنانچه خدا بخواهد شما را به سزاى گناهانتان به بيراهه كشد و عذابتان كند ، اندرزهاى من به حال شما سودى ندارد . او پروردگار شماست و شما به سوى او بازگردانده مىشويد و كارتان در اختيار اوست . ( 34 )
اى پيامبر ، آيا مشركان قوم تو مىگويند : محمّد خود اين داستان را ساخته است و آن را كلام خدا مىشمرد ؟ بگو : اگر من آن را ساخته باشم گناهكارم و گناه من بر عهدهء خود من است ، و من از گناهى كه شما مرتكب مىشويد و اين حقايق را انكار مىكنيد بركنارم . ( 35 )
و به نوح وحى شد كه از قوم تو جز كسانى كه ايمان آوردهاند ديگر كسى ايمان نمىآورد ، پس به خاطر آنچه مىكنند اندوهگين مباش . ( 36 )
و زير نظر ما و براساس وحى ما كشتى را بساز ، و دربارهء نجات كسانى كه ستم كردهاند با من سخن مگوى ، زيرا آنان غرق خواهند شد و اين مقدر شده است . ( 37 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 225
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٢٢٥