پس چرا در ميان شهرهايى كه مردمش پيامبران را تكذيب كردند و عذاب بر آنان مقرر شد ، مردم هيچ شهرى پيش از نزول عذاب ايمان نياوردند كه ايمانشان سودشان دهد ؟ تنها قوم يونس بودند كه پيش از نزول عذاب ايمان آوردند و آنگاه كه ايمان آوردند ما عذاب خوارى را در زندگى دنيا از آنان برداشتيم و تا مدّتى كه عمر طبيعى آنان بود از زندگى بهرهمندشان ساختيم . ( 98 )
و اگر پروردگار تو مىخواست ، قطعا همهء كسانى كه در اين جهانند يكسره ايمان مىآوردند ، ولى خدا چنين نخواسته است . اينك آيا تو مىخواهى مردم را بىآنكه خود خواسته باشند وادار كنى تا ايمان بياورند ؟ نه تو بر اين كار توانايى و نه اينگونه ايمان كارساز است . ( 99 )
هيچكس نمىتواند جز به اذن خدا ايمان بياورد ، و خداوند بر كسانى كه تعقل نمىكنند و آيات خدا را از روى لجاجت دروغ مىشمرند ، پليدى شك و ترديد را قرار مىدهد ، ازاينرو درخور آن نيستند كه به آنان رخصت ايمان دهد . ( 100 )
بگو : به آنچه در آسمانها و زمين است بنگريد ، همهء آنها نشانههاى قدرت خدايند كه شما را به ايمان فرامىخوانند ، ولى نشانهها و هشدارها در مردمى كه نمىخواهند ايمان بياورند چه سودى خواهد داشت ؟ ( 101 )
آيا براى ايمان آوردن خود جز فرارسيدن روزهايى مانند روزهاى كسانى را كه پيش از آنان بودند و به عذاب هلاك شدند انتظار مىبرند ؟
ولى بدانند كه در آن هنگام ايمانشان برايشان سودى ندارد . به آنان بگو : پس در انتظار آن روزها باشيد كه من نيز با شما از منتظرانم . ( 102 )
بر آن امّتها عذاب مىفرستاديم آنگاه پيامبران خود و كسانى را كه ايمان آورده بودند نجات مىداديم . بدينسان بر عهدهء ماست كه مؤمنان امّت تو را نيز از عذاب رهايى بخشيم . ( 103 )
بگو : اى مردم ، اگر در پايدارى من بر آيين خودم ترديد داريد و اميد بستهايد كه از آن دست بردارم ، بدانيد كه من كسانى را كه شما آنها را به جاى خدا مىپرستيد نمىپرستم ، بلكه فقط خدايى را مىپرستم كه جانهايتان را مىستاند ، و به من فرمان داده شده است كه در زمرهء مؤمنان باشم تا از عذاب تكذيبكنندگان دين در امان بمانم . ( 104 )
و نيز به من فرمان داده شده است كه : روى خود را بدون انحراف به چپ و راست به سوى اسلام كن و هرگز از آن غفلت مكن و از مشركان مباش . ( 105 )
و به جاى خدا ، چيزهايى را كه به تو سود و زيانى نمىرسانند ، مخوان ، كه اگر چنين كنى ، قطعا تو در آن صورت از ستمكارانى . ( 106 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 220
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٢٢٠