تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
و براى عبرت گرفتن كسانى كه تو را تكذيب مىكنند داستان نوح را براى آنان بخوان ؛ آن‌گاه كه به تنهايى در برابر قوم خود قرار گرفت و آنان را به مبارزه فراخواند و گفت : اى قوم من ، اگر قيام من براى دعوت شما به توحيد و اين كه آيات خدا را براى شما يادآورى مىكنم بر شما گران است ، من بر خدا توكّل كرده‌ام ؛ پس شما با معبودانتان كه آنها را شريك خدا و ياور خود مىپنداريد ، عزم خود را در كار خويش جزم كنيد ، سپس همهء نيروهايتان را فراهم آوريد تا در صورت شكست ، كارتان براى شما مايهء اندوه نشود ، آن‌گاه كارم را يكسره كنيد و مهلتم ندهيد . ( 71 ) و اگر از دعوت من روى برتافتيد ، زيانى متوجّه من نمىشود ، زيرا من مزدى از شما نخواسته‌ام . پاداش من جز بر عهدهء خدا نيست . من فرمان يافته‌ام كه از جملهء كسانى باشم كه در برابر خدا تسليم‌اند و كارهاى خود را به او سپرده‌اند . ( 72 ) با اين وصف ، او را تكذيب كردند ؛ پس ما او و كسانى را كه در كشتى با وى بودند ، نجات بخشيديم و آنان را در زمين جايگزين پيشينيان قرار داديم ، و كسانى را كه آيات ما را دروغ انگاشتند ، در سيلابى غرق كرديم . پس بنگر كه فرجام هشدارداده‌شدگان چگونه بود . ( 73 ) آن‌گاه پس از او پيامبرانى را به سوى قومشان به رسالت برانگيختيم ، ولى آنان را تكذيب كردند ؛ سپس پيامبرانشان معجزاتى را كه آنان پيشنهاد مىكردند برايشان آوردند ، اما آنان درخور اين نبودند كه به چيزى كه قبلا آن را دروغ شمرده بودند ايمان بياورند ، زيرا ما بر دل‌هايشان مهر نهاده بوديم ، و اين‌گونه بر دل‌هاى تجاوزكاران مهر مىنهيم . ( 74 ) سپس موسى و هارون را بعد از آن پيامبران با معجزاتى كه نشان‌دهندهء قدرت ما بود ، به سوى فرعون و مهتران قومش ( قبطيان ) فرستاديم ، ولى آنان در برابر حق گردنفرازى كردند ، زيرا مردمى گناه‌پيشه بودند . ( 75 ) چنين بود كه وقتى آن معجزهء حق از جانب ما برايشان آمد گفتند : بىترديد اين جادويى است آشكار . ( 76 ) موسى گفت : آيا وقتى اين معجزهء راستين براى شما آمد آن را افسون مىخوانيد ؟ آيا به راستى اين افسون است ؟ و حال آن كه افسونگران نيكبخت نمىشوند . ( 77 ) گفتند : آيا با ادّعاى پيامبرى نزد ما آمده‌اى تا ما را از آداب و رسومى كه پدرانمان را بر آن يافته‌ايم بازدارى و با اين شيوه به رياست برسى و بزرگى و پيشوايى در اين سرزمين از آن شما دو تن باشد ؟ ما هرگز به شما ايمان نمىآوريم و شما را در هدف خود ناكام خواهيم گذاشت . ( 78 )