و بنى اسرائيل را به دوازده قبيله كه هريك امّتى بودند تقسيم كرديم ، و به موسى آنگاه كه قومش از او آب خواستند وحى نموديم كه با عصايت بر اين سنگ بزن . و چون عصايش را بر آن زد ، دوازده چشمهء آب به تعداد قبايل بنى اسرائيل از آن جوشيد كه هرگروهى از آن قبايل آبشخور خود را شناخت ، و ابرها را - آنگاه كه در بيابانى سوزان در حركت بودند - بر آنان سايهگستر كرديم و « منّ » و « سلوى » بر آنان فروفرستاديم و به آنان گفتيم : از روزىهايى كه به شما دادهايم و همه خوب و پاكيزهاند بخوريد . آنان [ با سركشىها ] بر ما ستم نكردند ، بلكه بر خود ستم روا مىداشتند . ( 160 )
و ياد كن هنگامى را كه به آنان گفته شد : به اين شهر درآييد و از نعمتهاى آن - هرجا كه خواهيد - به خوشى بخوريد و بگوييد : پروردگارا ، گناهانمان را فروريز ، و سجدهكنان [ - با فروتنى ] وارد دروازهء آن شهر شويد ؛ ما هم گناهانتان را بر شما خواهيم بخشود و بر پاداش نيكوكاران نيز خواهيم افزود . ( 161 )
ولى كسانى از آنان كه ستم كرده بودند ، آن را به سخنى ديگر تغيير دادند سخنى جز آنچه به آنان گفته شده بود ، پس بر آنان به سزاى اينكه ستم مىكردند ، عذابى از آسمان فرستاديم . ( 162 )
اى پيامبر ، از بنى اسرائيل دربارهء مردم آن شهرى كه در ساحل دريا بود بپرس ، آنگاه كه در روز شنبه به احكام آن روز تجاوز مىكردند ؛ زمانى كه كه ماهيانشان روز شنبه كه مىبايست صيد را ترك كنند آشكارا به سويشان ( در كنار دريا ) مىآمدند و در غير آن روز كه كار را تعطيل نمىكردند و صيد ماهى براى آنان مباح بود نزدشان نمىآمدند . اينگونه آنان را مىآزموديم به سبب اينكه خدا را نافرمانى مىكردند . ( 163 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 171
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص١٧١