تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شناخت نامهء كلينى و الكافى ( فارسى ) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
عصر كلينى را بايد عصر حديث ناميد . زيرا نهضتى كه براى فراگيرى و نوشتن احاديث آغاز شده بود سراسر ممالك اسلامى را فرا گرفته بود و تشنگان علم حديث از اين شهر به آن شهر و از اين محفل به آن محفل در جستجوى روايتگرى بودند تا از او حديثى فرا گيرند و بر اندوخته‌هاى خويش بيفزايند . تلاش اهل سنت در اين عصر به قدرى چشمگير بود كه مىتوان گفت اهل سنت هر چه دارد از اين عصر دارد . در اين عصر كه زمانش به حدود تقريبى يك قرن مىرسد كتاب‌هاى شش گانه حديثى اهل سنت ( صحاح سته ) تدوين شد . كلينى در اين عصر مشغول فراگيرى و نوشتن احاديث بود . در اين زمان شاگردان امام هادى عليه السلام ، امام حسن عسكرى عليه السلام و امام رضا عليه السلام هنوز زنده بودند . اما از آنها جز كتاب‌هاى و جزوه‌هاى كوچك و پراكنده چيزى در دست نبود و بسيارى از اين كتاب‌ها و جزوه‌ها نيز در همين عصر از بين رفت . خطر نابودى احاديث ، اين ميراث گرانقدر پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام هر لحظه احساس مىشد . زيرا با وفات اين حاملان احاديث و غيبت امام زمان عليه السلام شيعيان از اين سخنان گرانبها محروم مىشدند . كلينى با شناخت عصر خود و موقعيت حساس زمانى و درك اين‌كه تشيع اگر از اين مرحله به سلامت بگذرد براى هميشه از انحراف و التقاط رهايى يافته است ، براى تكميل هدف و رسالت خويش به قم شهر محدثان و شاگردان اهل بيت عليهم السلام مهاجرت كرد . در اين زمان در قم راويان و محدثان در هر مسجد و حسينيه‌اى به نقل حديث مىپرداختند و بسيارى از اينان در شمار آخرين محدثانى بودند كه بدون واسطه از زبان ائمه عليهم السلام حديث شنيده بودند . وجود اين فرزانگان موجب شد كه عاشقان كلام اهل بيت عليهم السلام به اين شهر مهاجرت كنند و كلينى يكى از اين افراد بود . او با استفاده از محضر استادان بزرگى چون احمد بن محمد بن عيسى اشعرى ، احمد بن ادريس قمى ( معروف به معلم ) ، عبداللَّه بن جعفر حميرى ( مؤلف كتاب قُربُ الاسناد ) و فرزند او محمد بن عبداللَّه حميرى به فراگيرى حديث پرداخت . استادان و محدثانى