نيستند و آنها اطمينان هم پيدا نمىكنند ، آنان نمىتوانند اعمال خود را درست بدانند و يا آن را تصديق نمايند ، زيرا نسبت به اعمال خود شناختى ندارند و در شك و شبهه هستند .
كسى كه در حال شك و ترديد و گمان و شبهه كارى انجام مىدهد و با خضوع و خشوع و يا ميل و رغبت كارى نمىكند ، اعمال او هرگز مانند عالمى كه از روى يقين كار مىكند نخواهد بود ، خداوند متعال مىفرمايد : كسانى كه حقايق را درك مىكنند حق را تشخيص مىدهند و از روى علم كارها را انجام مىدهند ، شهادت از اين جهت قبول است كه شاهد آن را ديده است .
اگر كسى موردى را به چشم خود مشاهده نكند و به آن علم نداشته باشد شهادتش پذيرفته نيست ، امور كسانى كه با شك و ترديد و بدون علم و بينش و بصيرت كار مىكنند در دست خداوند مىباشد ، او مىتواند اعمال آنها را بپذيرد و يا اينكه رد نمايد ، زيرا خداوند امر كرده كه واجبات را با علم و بصيرت انجام دهد و آنها را از روى يقين به كار گيرد .
خداوند متعال در قرآن مجيد اينگونه افراد را چنين وصف مىكند و مىفرمايد :
بعضى از مردم خداوند را بدون علم و بصيرت عبادت مىكنند ، اگر عبادت آنها به آنان خيرى رسانيد به آن اطمينان پيدا مىكنند و اگر گرفتار فتنه شدند چهره آنها دگرگون مىشود ، اين گروه در دنيا و آخرت زيان مىكنند و زيان آشكار هم اين است كه خداوند را بدون علم عبادت مىكنند .
امام عليه السلام فرمودند : هر كس با علم ايمان را به دست بياورد در آن ثابت مىماند و از ايمان خود سود مىبرد ، هر كس بدون علم وارد آن گرديد از آن دست خواهد كشيد ، و نيز فرمودند : هر كس دين خود را از كتاب خدا و سنت رسول و آل او عليهم السلام به دست آورد مانند كوهها استوار خواهد ماند و از جاى خود تكان نخواهد خورد .
اما هر كس دين خود را از دهان مردان گرفت مردان ديگرى دين او را از وى خواهند گرفت امام عليه السلام فرمودند : هر كس ولايت و امامت ما را از قرآن به دست نياورد
شناخت نامهء كلينى و الكافى ( فارسى ) — صفحة 155
مساهمون: محمد قنبرى
ص١٥٥