بدان كه چون پروردگار عالم زكات را بر پيغمبر و اولاد آن سرور حرام گردانيد و به عوض آن ، خمس را از براى آن قرار داد ، پس بىانصاف كسى است كه كوتاهى كند در دادن حقوق آنها .
مروى است از ائمّهء معصومين عليهم السّلام كه فرمودند : « بدترين و شديدترين حالتى كه مردم خواهند داشت در روز قيامت ، آن وقتى است كه صاحبان خمس - كه ساداتاند - برخيزند ، پس بگويند : اى خدا ! خمس خود را مىخواهيم » « 1 » .
و ايضا مروى است كه شخصى نوشت به يكى از موالى حضرت امام رضا عليه السّلام كه از آن حضرت اذن بگيرد در خصوص خمس ، حضرت نوشتند كه : « حلال نمىشود هيچ مالى ، مگر از راهى كه خدا آن را حلال گردانيده است . به درستى كه خمس يارى ماست بر دين ما و بر عيالهاى ما و بر دوستان ما ؛ پس منع مكنيد او را از ما و محروم مكنيد خود را از دعاى ما به قدرى كه قدرت بر آن داريد . پس به درستى كه بيرون كردن خمس كليد روزى شماست و محو كردن گناهان شماست و چيزى است كه پيش مىفرستيد از براى خود و از براى روز احتياج خود » « 2 » .
و احاديث در خصوص تشديد در امر خمس بسيار است و همين قدر كه مذكور شد ، از براى طالبان هدايت كافى است .
و بدان كه در اين مقصد دو فصل است :
هامش
( 1 ) . تفسير العيّاشى 2 : 62 / 59 . اين روايت را علّامهء مجلسى به فارسى و با همين الفاظ در زاد المعاد : 527 ، نقل كرده است .
( 2 ) . الكافي 1 : 547 / 25 ، وسائل الشيعة 9 : 538 / 2 .