فصل پنجم در بيان مصرف زكات فطره و دادن آن
بدان كه مشهور ميان علماء آن است كه مصرف زكات فطر مصرف زكات مال است ، به تفصيلى كه مذكور شد . و احوط آن است كه به فقرا داده شود و به مصارفى ديگر رسانيده نشود .
و در اينجا شش مسأله است كه بايد بيان شود :
مسألهء اول :
اقوى آن است كه نمىتوان فقير را از فطرهء يك سر كمتر داد ، بلكه بايد هر فقيرى را فطرهء يك نفر داد . و امّا در طرف زيادتى ، پس حدّى ندارد ، به تفصيلى كه در زكات مال گذشت « 1 » .
مسألهء دويم :
شروطى كه از براى فقيرى كه زكات مال به آن داده مىشد بود ، بعينه از براى فقيرى كه زكات فطره به آن داده مىشود بايد باشد . بايد شيعهء اثنى عشرى باشد و واجب النفقه نباشد و سيّد نباشد ، مگر هرگاه زكات فطرهء سيّد باشد كه در اين صورت به سيّد مىتوان داد و به غير سيّد نيز مىتوان داد . و مراد از فطرهء سيّد ، فطرهء شخصى است كه آن شخص سيّد باشد نه آن شخصى كه فطره مىدهد . پس بنابراين هرگاه شخص سيّدى عيال غير سيّدى باشد ، فطرهء آن سيّد را به سيّد مىتوان داد ، امّا هرگاه شخص غير سيّدى عيال سيّدى باشد ، فطرهء غير سيّد را به سيّد نمىتوان داد .
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 239 ، مسألهء چهارم .