جهت فطره معيّن كند ، جايز است تأخير انداختن دادن آن به فقير تا بعد از نماز يا وقتى ديگر و هر وقت كه بدهد ، به نيّت فطره مىدهد .
مسألهء سيم :
هرگاه پيش از نماز عيد فطره را به فقير ندهد و جدا هم نكند ، احوط آن است كه بعد بدهد ، امّا نيّت ادا و قضا نكند .
مسألهء چهارم :
جايز نيست دادن زكات فطره را پيش از غروب آفتاب شب عيد .
پس اگر كسى پيشتر چيزى به فقيرى بدهد به نيّت زكات فطره ، كافى نيست و بايد دوباره بدهد . بلى ، هرگاه پيشتر به عنوان قرض بدهد به فقيرى و بعد از غروب آفتاب شب عيد آن را نيّت فطره كند ، كافى است .
مسألهء پنجم :
هرگاه جنس فطره حاضر نباشد ، يا حاضر باشد ، مىتواند قيمت آن را جدا كند كه بدهد ، و ليكن احوط آن است كه قيمت آن را نقد جدا كند نه جنسى ديگر ، از پنبه و پارچه و مس و غير اينها . و هرگاه پول حاضر نداشته باشد و از شخصى توانگر پولى طلب داشته باشد ، مىتواند قصد كند كه به قدر قيمت فطره از آن طلب به جهت زكات فطره بوده باشد .