لازم است كه فطرهء او را بدهد . و اگر بعد از غروب داخل شود ، فطرهء او بر صاحب خانه واجب نيست ؛ خواه از چيز او افطار كند يا نه . و اگر پيش از غروب داخل شود و از چيز خود افطار كند نه از چيز صاحب خانه ، يا مطلقا افطار نكند ، پس اگر صاحب خانه او را داخل عيال خود كرده باشد ، فطرهء او بر صاحب خانه خواهد بود و اگر داخل عيال خود نكرده باشد ، فطرهء او بر خود آن شخص خواهد بود .
و اولى و احوط در جميع اين صورتها - يعنى صورتى كه پيش از شام داخل شود يا بعد از شام ، از چيز صاحب خانه افطار بكند يا نه - آن است كه هرگاه ميهمان توانگر باشد ، هم ميهمان و هم صاحب خانه - هر دو - فطره را بدهند ، يا يك كدام به اذن ديگرى بدهند .
و اگر كسى ميهمان ديگرى باشد و روز آخر رمضان پيش از غروب آفتاب از خانهء او برود ، فطرهء او بر صاحب خانه واجب نيست ، و اگر چه بعد از غروب افطار كرده باز به خانهء او آيد . و اگر بعد از غروب افطار نكرده به خانهء او آيد و در آنجا افطار كند ، باز ظاهرا بر صاحب خانه واجب نيست . و در اين صورت نيز اولى و احوط آن است كه يا هر دو بدهند ، يا يك كدام به اذن ديگرى بدهند .
و اگر كسى ميهمان ديگرى باشد و بعد از غروب روز آخر رمضان از خانهء او برود - خواه افطار كند و برود يا افطار نكند و برود - ظاهر آن است كه فطرهء او بر صاحب خانه واجب است كه بدهد . و اگر در اين صورت نيز هر دو بدهند ، يا يك كدام به اذن ديگرى بدهند ، اولى و احوط است .
مسألهء سيم :
هرگاه كسى در شب عيد فطر چيزى از براى همسايه يا فقرا يا غير آن بفرستد كه داخل عيال او نباشند ، فطرهء ايشان بر او واجب نمىشود .
مسألهء چهارم :
اگر كسى كاركن ديگرى باشد ، مانند شبان و مكارى « 1 » و ساربان و برزيگر و نوكر و امثال اينها ، مزد كار باشند ، به اين معنى كه اجرتى قرار شده باشد كه
هامش
( 1 ) . مكارى : آنكه حيواناتى مانند اسب و شتر و . . . را اجاره مىدهد .