مبحث اول در بيان مصرف اول و دويم كه دادن به فقرا و مساكين است و مسائل متعلّقه به آنها
و در اين مبحث سه فصل است :
فصل اول در بيان اينكه چه شخصى فقير است
بدان كه فقير كسى است كه غنى نباشد و غنى بنابر اقوى و اظهر كسى است كه مالك مالى باشد كه به آن دادوستد كند و از منافع آن به قدر قوت ساليانهء او و عيال او حاصل شود ، يا مالك زراعتى يا مستغلّاتى از دكان يا كاروانسرا يا حمّام يا خانه باشد كه از منافع و وجه اجارهء آنها به قدر مؤونت ساليانهء آن حاصل شود ، يا مالك باشد مالى ديگر را كه از نفع آن خرج سال او بيرون آيد ، مانند گوسفندى كه نتاج و شير آن كفايت آن را بكند ، يا چارپاى باركشى كه وجه كرايهء آن ، كفايت معاش آن را بكند ، يا غير اينها داشته باشد كه اصل آن مال به قدرى باشد كه هرگاه به مصرف رساند ، وفا به مؤونت ساليانهء او بكند .
و خلاصه آنكه غنى كسى است كه هرگاه مالى داشته باشد كه به آن تجارت كند ،