بلى ، هرگاه فرش حمام شسته شود ، اگر چه به آب قليل باشد ، از قبيل آب دلو و طاس ، پاك مىشود ؛ هم چنان كه بعد از اين ، اشاره به آن خواهد شد .
فصل دهم در بعضى مسائل متفرقه كه متعلّق است به آب
و در آن چند مسأله است :
مسألهء اول :
مكروه است طهارت نمودن و خمير كردن از آبى كه در آفتاب گرم شده باشد . بلكه اظهر آن است كه مطلق استعمال آن مكروه است ؛ خواه قليل باشد ، يا كثير . به شرطى كه در حوض و بركه و امثال آن نباشد ، بلكه در ظرف باشد ؛ خواه آن ظرف از قبيل مس و آهن و نقره باشد ، يا از قبيل سنگ و چوب و خزف باشد .
مسألهء دوم :
آبى كه از آتش گرم شده باشد ، استعمال آن در غسل و وضو و ساير انواع استعمال مكروه نيست ، مگر در غسل ميّت كه كراهت دارد . و همچنين كراهتى نيست در استعمال آبهاى گرم كه از چشمهها مىجوشد و بيرون مىآيد . بلى ، استعمال كردن آن به قصد شفا يافتن از بعضى امراض ، مكروه است .
مسألهء سيم :
استعمال آب غصبى جايز نيست و غسل كردن و وضو ساختن از آن صحيح نيست ، مگر اين كه علم به غصب بودن آن نداشته باشد ، يا ابتدا علم داشت و در وقت استعمال ، فراموش نمود . و هرگاه آب غصبى را استعمال در رفع خبث نمايد ، ازالهء آن مىشود و اگر چه مرتكب به فعل حرام شده [ است ] .
و مخفى نماند كه غصبى بودن آب ، به چند طريق مىتواند شد :
اول : اين كه كسى آبى را از نهر برداشته باشد و در ظرف خود كرده باشد كه مالك آن شده باشد و ديگرى آن را به جبر از او بگيرد يا بدون اذن او آن را استعمال كند .
دوم : آن كه نهر آبى را كه شخصى مالك باشد ، ديگرى بدون اذن او متصل به نهر او ، نهرى ديگر را شق كند و قدرى از آب نهر او را به نهرى كه احداث كرده جارى كند .