بلكه گفتن آن حرام است . و مشهور در ميان اصحاب آن است كه در غير نمازهاى پنجگانه و نماز جمعه از نمازهاى واجبى سنّت است كه در وقت ارادهء شروع ، سه نوبت « الصلاة » گفته شود .
و مخفى نماند كه سه نوبت گفتن « الصلاة » همين از براى نماز عيدين رسيده و حديثى كه دلالت بر گفتن آن كند در نمازهاى واجب ديگر نرسيده . و ليكن چون اصحاب گفتهاند و غرض از آن ، اعلام به مردم است به متوجه شدن به نماز ، گويا گفتن آن راجح باشد از نمازهاى واجب غير يوميّه كه به جماعت كرده شود . و در لفظ « الصلاة » در دو مرتبهء اول هرگاه وقف نكند ، بهتر آن است كه به نصب باشد و به رفع هم جايز است .
مسألهء دوم : اذان و اقامه گفتن از براى زنان مستحب است ، ليكن تأكيدى كه در گفتن آن از براى مردان است از براى زنان نيست . و بايد آهسته بگويند و اگر بلند بگويند ، بايد به نحوى باشد كه صداى ايشان را مرد نامحرمى نشنود .
مسألهء سيم : كسى كه نمازهاى يوميّه را قضا كند و چند نماز از او فوت شده باشد كه خواهد در وقتى كه مشغول شده همه را قضا كند يا نماز بسيارى در ذمّهء او باشد و در هر وقت كه مشغول شود چند نماز را قضا كند ، مشهور آن است كه افضل آن است كه از براى هر نمازى اذان و اقامه بگويد . و اگر در هر وقتى كه مشغول شود ، از براى نماز اول اذان و اقامه بگويد و در باقى آن نمازها كه در آن وقت مىكند اكتفا به اقامه كند ، خوب است ، اما فضيلت آن كمتر است از طريق اول كه از براى هر يك اذان و اقامه بگويد .
و بعضى « 1 » بر عكس گفتهاند و تصريح نمودهاند كه طريق دوم افضل است از طريق اول ، و اين به حسب دليل ، اظهر است . بلكه چون چند نماز را پىدرپى قضا كردن در حكم جمع كردن ميان دو فريضه است در ادا و جمع كردن دو فريضه ، بعضى « 2 » ، اذان از
هامش
( 1 ) . ذكرى الشيعة 3 : 230 .
( 2 ) . مدارك الأحكام 3 : 263 ؛ بحار الأنوار 81 : 166 .