بعد از دفن . اما رفتن از براى تعزيه بعد از دفن ، افضل است .
و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله مروى « 1 » است كه هر كه مصيبت زده [ اى ] را صبر فرمايد ، حق تعالى او را ثواب صاحب مصيبت كرامت فرمايد ، بىآن كه از اجر او چيزى كم شود . و نيز فرمودند « 2 » : هر كه صبر فرمايد اندوهناكى را ، در صحراى محشر كه همه كس برهنه باشند ، حق تعالى او را حلّهء نيكويى از حلّههاى بهشت بپوشاند كه فرحناك شود .
و مستحب است كه صاحب عزا تغيير وضع كند تا مردم او را بشناسند . و مستحب است كه تا سه روز ، ديگران خصوصا همسايگان براى صاحبان عزا طعام بفرستند . و مكروه است « 3 » چيزى خوردن در نزد اهل مصيبت . و زياده از سه روز عزا نگيرند ، مگر زن كه تا چهار ماه و ده روز از براى شوهر عزا مىگيرد ، يعنى جامههاى رنگين نمىپوشد و زينت نمىكند .
مسألهء نهم : سنّت مؤكد است زيارت قبور مؤمنان ، خصوصا پدر و مادر و خويشان .
و آن چه در سر قبور خواندن ثواب بسيارى دارد چند چيز است :
اول : هفت مرتبه
« إِنَّا أَنْزَلْناهُ »
.
دوم : يازده مرتبه
« قُلْ هُوَ اللَّهُ »
.
سيم : يك مرتبه آية الكرسى .
چهارم : سه مرتبه خواندن هر يك از سورهء « حمد » و
« قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ »
و
« قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ »
و
« قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ »
و « آية الكرسى » .
و سنّت است كه در وقت خواندن ، رو به قبله بنشيند و دست بر روى قبر گذارد . و
هامش
و 2 . وسائل الشيعة 3 : 213 ، باب 46 من أبواب الدفن ، ح 2 .
3 . ظاهر آن است كه كراهت ، مختص به صورتى است كه ضرورتى در آن نباشد . پس هرگاه شخصى از راه دور بيايد به جهت تعزيه ، در چيزى خوردن آن كراهتى نيست . ( احمد )