سال 1341 كه مبارزات امام خمينى ، پير و مراد و استادشان كه هميشه خود را شاگرد آن حضرت مىخواند و امام را به عنون « شيخ ما » ياد مىكرد ، به صورت علنى شروع شد ايشان هم به تبعيّت از حضرت امام در تبريز و آذربايجان مبارزات خود را گسترش دادند .
شهيد قاضى در سخنرانىهاى خود در همان سالهاى قيام 15 خرداد ، مردم را به تقليد از امام امت توصيه مىكردند و بحث ولايت فقيه را مطرح مىنمودند . رژيم شاه كه توان تحمل اين مبارزات را نداشت ، بالاخره اكيپى از ساواك تبريز را مأمور از بين بردن و يا حد اقل ايجاد وقفه و تعطيل فعاليتهاى وى نمود .
ايشان در سال 1342 همراه با موج دستگيرى علماى ايران ، دستگير و در زندان قزلقلعه محبوس شدند . مرحوم قاضى در اثر فشارها و ضربات جسمى دژخيمان سه ماه در بيمارستان مهر اجبارا بسترى و بعد از خروج از بيمارستان يك سال و نيم به نجف تبعيد شدند . لازم به يادآورى است كه قبلا مرحوم قاضى به جهت تحصيل علوم دينيّه به نجف اشرف عزيمت نموده بودند و در آنجا در حوزهء درسى آيات عظام چون مرحوم آيت الله حكيم ، مرحوم علامه كاشف الغطاء ، مرحوم آيت الله اردو بادى شركت مىكردند كه استاد فقه ايشان آيت الله حكيم بود ، ولى اين بار حضور ايشان در نجف به عنوان يك تبعيدى سياسى بود .
بعد از اينكه يك سال و نيم از عمر گرانقدر آيت الله قاضى در نجف توأم با تحقيق و تفحّص سپرى شد ، دوباره به موطن خود تبريز بازگشتند و پس از چندى به علت ادامهء مبارزه دستگير و به زندان افتادند .
شهيد قاضى كرارا بازداشت و تبعيد شدند بطورى كه پروندهء قطور چهار جلدى ايشان در ساواك تبريز ، گواه آنست . در سال 1345 طى سخنرانيهايشان علنا از امام نام برده و به تبيين اهداف و افكار حضرتشان پرداخته و اصل ولايت فقيه و حكومت اسلامى و جنايات اسرائيل را توضيح و تشريح مىكردند . به همين علت رژيم ايشان را شش ماه به بافت كرمان و سپس به زنجان تبعيد كرد و بعد از بازگشت از تبعيد به تبريز شديدا تحت كنترل ساواك بودند .
در پى يك چنين روشنگرهايى بود كه مردم مسلمان تبريز همچون ديگر مسلمانان شهرهاى ايران به قيام بر عليه طواغيت برخاستند . مرحوم قاضى نيز در روز 29 بهمن در انسجام بخشيدن به چهلم شهداى
انيس الموحدين ( فارسى ) — صفحة 36
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٣٦