عمل كنى به دست خود . پس حضرت داود گريست . پس خداى تعالى وحى كرد آهن را كه نرم شو از براى بندهء من داود . هر روز يك زره مىساخت و به هزار درهم مىفروخت ، پس سيصد و شصت زره را در يك سال ساخت و به سيصد و شصت هزار درهم فروخت و از بيت المال مستغنى شد » « 1 » .
و نيز از آن حضرت مروى است كه فرمودند كه : « بىنيازىاى كه مانع شود تو را از ظلم كردن ، بهتر است از فقرى كه تو را بر گناه بدارد » « 2 » .
و نيز از حضرت باقر عليه السّلام مروى است كه : « كسى كه طلب كند دنيا را از جهت مستغنى شدن از مردم و از جهت سعى كردن از براى عيال خود و مواسات كردن با همسايهء خود ، ملاقات كند خداى تعالى را در روز قيامت و روى او مثل ماه شب چهارده خواهد بود » « 3 » .
و مروى است از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمودند كه : « هرگاه من خواسته باشم خداى تعالى نظر كند به من به نظر رحمت ، هرآينه كار مىكنم به دست خود و طلب مىكنم روزى حلال را » « 4 » .
و نيز مروى است از حضرت صادق عليه السّلام كه : « كسى كه سعى كند در تحصيل روزى از براى عيال خود ، مثل كسى است كه جهاد كند در راه خداى تعالى » « 5 » .
و نيز مروى است از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمودند كه : « جناب پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمودند كه : هيچ خرجكردنى در نزد خدا بهتر از خرجكردنى نيست كه بر سبيل اعتدال و ميانهروى باشد » - يعنى نه اسراف باشد و نه خسّت ، بلكه حدّ وسط باشد - « و خداى تعالى دشمن دارد اسراف در خرج را مگر خرجى كه در راه مكّه - در حجّ و عمره - بشود » . پس حضرت فرمودند كه : « خدا رحمت كند مؤمنى را كه كسب كند روزى
هامش
( 1 ) . الفقيه 3 : 98 / 381 ؛ وسائل الشيعة 17 : 37 / 3 .
( 2 ) . الفقيه 3 : 101 / 401 ؛ وسائل الشيعة 17 : 31 / 7 .
( 3 ) . الكافي 5 : 78 / 5 ؛ وسائل الشيعة 17 : 21 / 5 .
( 4 ) . الفقيه 3 : 99 / 382 ؛ وسائل الشيعة 17 : 40 / 11 .
( 5 ) . الكافي 5 : 88 / 1 ؛ وسائل الشيعة 17 : 66 / 1 .