را به او اداء نمايد و صلهء رحم خود نمايد » « 1 » .
و نيز مروى است كه عمر بن مسلم كه از اصحاب حضرت صادق عليه السّلام بود ، مشغول به تجارت بود ، ترك تجارت كرد و مشغول عبادت شد . حضرت احوال او را پرسيد ، عرض كردند كه رو آورده است به عبادت و ترك تجارت كرده است . پس حضرت فرمودند : « واى بر او ! آيا نمىداند كه كسى كه ترك كند تحصيل روزى را دعاى او مستجاب نمىشود ؟ به درستى كه در وقتى كه آيهء مباركهء :
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً * وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ
« 2 » نازل شد ، بعضى از اصحاب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله درهاى خانههاى خود را بستند و مشغول به عبادت شدند و گفتند كه : خداى تعالى ضامن روزى ما شده است ، ما به اين سبب دست از تحصيل روزى كشيديم . پس حضرت صلّى اللّه عليه و آله فرمودند كه : كسى [ كه ] چنين كند ، دعاى او مستجاب نمىشود . بر شما باد به طلب كردن روزى . به درستى كه من دشمن دارم كسى را كه دهن خود را گشوده باشد و هميشه گويد : بار خدايا ! روزى به من ده ، و ترك كرده باشد طلب كردن روزى را » « 3 » .
و نيز مروى است از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كه فرمودند كه : « ملعون است كسى كه ضايع گذارد عيال خود را » « 4 » .
و نيز مروى است از حضرت امام موسى عليه السّلام كه : « عمل بكن از براى دنياى خود ، كه گويا هميشه زنده خواهى بود و عمل بكن از براى آخرت خود كه گويا فردا خواهى مرد » « 5 » .
و نيز مروى است از حضرت [ صادق عليه السّلام از حضرت على ] عليه السّلام كه : « خداى تعالى وحى كرد به حضرت داود كه تو خوب بندهاى هستى ، اگر از بيت المال نخورى و
هامش
( 1 ) . الفقيه 3 : 104 / 402 ؛ وسائل الشيعة 17 : 33 / 1 .
( 2 ) . الطلاق ( 65 ) : 2 و 3 .
( 3 ) . الفقيه 3 : 119 / 509 ؛ وسائل الشيعة 17 : 27 / 7 .
( 4 ) . الفقيه 3 : 103 / 417 ؛ وسائل الشيعة 17 : 68 / 7 .
( 5 ) . الفقيه 3 : 94 / 356 ؛ وسائل الشيعة 17 : 76 / 2 .