كه مىپنداريد از زير بار مسئوليت با توسل به بتان خلاص مىشويد ؟
«
وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ
- و نه بر وفق مراد اهل كتاب . » كه مىپندارند ، مسيح گناهان آنان را با فدا كردن خود خريده است .
«
مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً
- هر كس كه مرتكب كار بدى شود جزايش را ببيند و جز خداى براى خويش ، دوست و ياورى نيابد . » هيچ كس از آدمى عذاب خدا را دفع نخواهد كرد . هيچ كس قادر نيست با قدرت خداوند و سيطرهء او در عالم وجود رويارويى كند .
اندوختن اعمال
[ 124 ] خداوند صالحان را به قدر اعمالشان جزا خواهد داد ، بىهيچ كم و بيش . خواه مرد باشد يا زن ولى تنها به يك شرط و آن اينكه آن عمل صالح برآمده از ايمان به خدا باشد . زيرا بدون ايمان به خدا اعمال صالح چون كفى هستند بر روى سيل خروشان و به زودى حقيقت آن معلوم خواهد شد .
«
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا / 201 يُظْلَمُونَ نَقِيراً
- و هر كس كه كارى شايسته كند ، چه زن و چه مرد . اگر مؤمن باشد به بهشت مىرود و به قدر آن گودى كه بر پشت هستهء خرماست به كس ستم نمىشود . » اگر انسان بداند كه همه كارهايش نيكو است و براى او ذخيره مىشود و او به زودى پاداش نيك خود را خواهد يافت ، به انجام كارهاى نيك مشتاق شود و در آن شتاب ورزد و بكوشد كه هر روز بلكه هر ساعت بر ثواب خود بيفزايد .
شيطان براى آنكه بشر را به تنبلى وادارد به او الهام مىكند كه گناهانش به شفاعت اين يا آن بخشوده خواهد شد و اعمال نيكش را از او نخواهند پذيرفت . از اين روست كه ذات بارى تعالى در خلال اين دو آيه تأكيد مىكند كه نيكيها و بديها را خداوند عادلانه و بدون كم و كاست جزا مىدهد .