درس اختصاصى نمودند كه استاد در آن درس از نظرات و آراى خود نيز استفاده نمايد ، درخواست اين دو شاگرد مورد تمسخر ديگر شاگردان اردبيلى قرار گرفت ، مقدّس در جواب آنها فرمود : استهزاء نكنيد به زودى اين دو شخص در جبل عامل صاحب مقام والاى اجتهاد و داراى تأليفات متعددى خواهند بود حتى اجتهاد مرا هم ايشان تأييد خواهند نمود . « 1 »
مقدّس اردبيلى به اين دو شاگرد مىفرمود : نوشتههاى مرا بررسى و از نظر ادبى اصلاح نمائيد زيرا آنها عرب بودند و تسلّط كامل بر ادبيات عرب داشتند . اين دو شاگرد در دهه اول قرن يازدهم هجرى قمرى فوت و هر دو در روستاى جبع در جبل عامل لبنان كنار همديگر دفن گرديدند .
3 - مولا عبد اللّه تستّرى « شوشترى » صاحب شرح قواعد ، الفيه شهيد ، شرح ارشاد علّامه ، داراى كرامات و فضائل فراوان بود .
در فوايد الرضويه آمده كه وى در ميان مردم از وجههء فراوانى برخوردار بود و هنگام رحلت ايشان در كربلاى معلّى متجاوز از يك صد هزار نفر بر نماز و تشييع جنازه او حاضر شدند كه در عصر خود بىنظير بود ، قبر شريف ايشان در كربلا است . « 2 »
4 - حكيم امير فضل اللّه استرآبادى . از ايشان نيز تأليفاتى نقل شده از جمله رسالهاى در ردّ نظر استاد خويش - كه قائل به طهارت خمر بودند - نوشته است .
5 - فقيه توانا امير علام تفرشى علوم منقول را در محضر استاد تلّمذ نموده است . اين دو شاگرد اخير از اعتبار فوقالعادهاى در نزد استاد برخوردار بودند . هنگام رحلت مقدّس اردبيلى از ايشان مىپرسند بعد از شما
هامش
( 1 ) انوار نعمانيه ج 3 ص 378 .
( 2 ) فوايد الرضويه ص 246 .