تخطي إلى المحتوى الرئيسي

محقق اردبيلى ( فارسى ) — صفحة 562

مساهمون:

ص٥٦٢
است « 1 » علاوه بر اين استاد بزرگوار ، در محضر برخى از فضلاء عراقين نيز تلّمذ نموده است . « 2 » خود مقدّس اردبيلى در صفحهء 67 زبدة البيان ، و در صفحهء 71 جلد دوّم مجمع الفائدة مىنويسد از محضر دائى خود شيخ الياس كه بعد از خواجه طوسى ايشان را سرآمد عصر در علم هيئت مىخواند ، استفاده برده است ، از تعليمات اين استاد در موارد متعددى از جمله در بحث قبله بهره جسته است و توصيه مىكند كه در دروس حوزه‌ها از اين علوم نيز استفاده شود چون به‌موقع خود دقيق هستند . مرحوم مقدّس مىافزايد : خداوند با چنين دائى بزرگوار بر من منّت گذاشته هرچند كه بيشتر اوقات از او دور مانده و در ايامى كه ديدار حاصل مىگشت من مريض بودم و نتوانستم به‌طور شايسته از محضر ايشان بهره ببرم ، و شايد كوتاهى كردم كه از خداوند توانا طلب مغفرت مىنمايم . « 3 »
هامش
( 1 ) اعيان الشيعة ج 3 ص 80 . ( 2 ) همان مدرك . ( 3 ) علّامه معاصر آقا بزرگ تهرانى در الذريعه مىنويسد : مولا الياس دائى محقّق اردبيلى حكيم بزرگوار رياضيدان و منجّم مشهور قرن دهم بودند بنا به دعوت و اصرار شاه تيمور افغانى از نجف به كابل رفتند و مورد اعزاز و اكرام تام شاه قرار گرفتند جلسات درس تشكيل داده و مشغول بحث و تدريس شدند و كتاب درة التاج قطب الدين شيرازى را به شاه تدريس مىنمودند . شهرت و محبوبيّت فراوانى كسب نمودند اين محبوبيّت موجب گرديد اطرافيان شاه به وى حسد ورزند ، ايشان ناچار به هندوستان مهاجرت كرده و از آنجا به زيارت خانه خدا سپس به نجف الاشرف و از آنجا به اردبيل سفر كردند .