از اصل عمل امتناع ورزيدم ، چه به راستى افق عالى شخصيتى و معنويت اين بزرگ مرد اجازه نمىدهد چون اين ناچيز و بىبضاعتى كمترين رسوم ادب را بجا آورده سطورى ترسيم نمايم .
وانگهى گمان نمىرود زاويهاى از زواياى گفتنيهاى مربوط به شخصيت چنين فرزانهاى جاى خاليى بر اين كمترين بگذارد ، زيرا با عنايت بزرگان ، متخصصان حوزههاى علميّه ، قلمهاى آتشين و گويا و فرصتهاى نسبتا رسا اميدى نمىرود مطلب مفيدى از قلم همچو منى تراود و منشأ اثر و ثمرى گردد .
لذا درخواست ياد شده را به رغم حسن صددرصد فعلى مصّرانه نپذيرفتم .
ولى برخى از مسؤولان محترم و متعهد كنگره تأكيد و تشديد ورزى نمودند كه در هر حال و بالأخره خطوطى بنگارم ، لذا تنها به رسم اطاعت دست به نگارش يازيدم و با دانستن اينكه - به راستى - مطلبى قابل درج براى اين كمترين نخواهد ماند ، صلاح در اين دانستم فقط به جنبهء لقب و كلمهاى كه اين بزرگ مرد همواره در تاريخ فضيلت با آن شهرهء آفاق گشته ، يعنى كلمه با سابقه و زيباى چون خود « مقدّس » پرداخته و مطالبى در اين پيرامون بنگارم كه به گمان قاصر شايد كمتر توجهى به آن شده است .
از اينرو درست همين كلمه بسيار رايج و شهره را در ابعاد مربوطهاش از نظر ريشههاى : لغوى ، تاريخى ، دينى ، اجتماعى ، نقش جهانى آن و غيره فى الجمله بررسى و نهايتا ادامه مطالب را در راستاى نقش تقدّس يك محقق در ابعاد علمى و عملى چونان سمبليك بيان داشتم ، و چنان كه اشارت شد از صميم دل معترفم كه اينجانب مطلبى نوين و در خور شأن محقق عظيم الشأنمان عرضه نكردهام و دستكم عذرم از اين نظر موجّه است و در آخر از آن كنگره موفق ، موقّر و محترم مجددا ابراز تشكر نموده به زبان و جنان مىگويم كه : اجركم على اللّه الكريم و العلم و العلماء و التقوى و على من اقيم المؤتمر العظيم لأجله إنّه ولى القبول و هو الموّفق و المسدّد .
رمضان المبارك 1416 / بهمن 1374
محقق اردبيلى ( فارسى ) — صفحة 514
مساهمون: كنگره بزرگداشت مقدس اردبيلى
ص٥١٤