19 . داستان چاه و اشرفى ( بىاعتنايى به دنيا )
مؤلف كتاب قصص العلماء مىگويد :
« و اما كرامات مقدس اردبيلى پس بسيار و در السنه و افواه علماى اعلام در غايت اشتهار . و سيد نعمة اللّه جزايرى در انوار نعمانية و علامه مجلسى در بحار الانوار و صاحب لؤلؤ و شيخ ابو على در منتهى المقال برخى از آن كرامات را ذكر فرمودهاند و اين فقير نيز بعضى را ذكر مىنمايد : اول اين كه آن بزرگوار در صحن نجف اشرف دلو را به چاه انداخت كه آب كشيده باشد چون دلو را بيرون كشيد ديد كه آن دلو پر از اشرفى و دينار است پس آن دنانير را دوباره در چاه ريخت و عرض كرد خداوندا احمد از تو آب مىخواهد نه طلا . » « 1 »
طرائف المقال در مورد اين داستان مىگويد :
« و سمعت منهم [ المشايخ ] ايضا أنه ذات يوم أرسل الى البئر الدلو ، فجرّه فاذا هو مملوّ من الجواهر ، فأسقطه الى البئر ثانيا و عرض أنّى اطلب الماء لا الجواهر . » « 2 »
در لئالى الاخبار نيز چنين نوشته شده :
« و فى قصص العلماء . . . انه ادلى دلوه فى بئر فى صحن النجف الاشرف لان يخرج الماء فلّما اخرجه رآه مملوّا من الذهب المسكوك و الدنانير الصفر فصبّها على البئر و قال : إلهى أحمد يطلب منك الماء لا الذهب » « 3 » .
در مقدمه حديقة الشيعه نيز اين مطلب آمده است :
و برخى دنباله داستان را چنين نقل كردهاند :
« . . . كه از عوام نقل گشته است . . . كه در اين حال يكى از ناظران كه طلاها را مىبيند مقدس را تهديد به كشتن مىكند و شمشير خود را به گردن او مىگذارد كه طلاها را از چاه بيرون بياور و به من بده ، و در همين حال از شمشير آن مرد آب سرازير مىگردد بر دلو مقدس اردبيلى . » « 4 »
هامش
( 1 ) . قصص العلماء ، ص 344 .
( 2 ) . طرائف المقال ، ج 2 ، ص 400 و 401 .
( 3 ) . لئالى الاخبار ، ج 1 ، ص 115 .
( 4 ) . روزنامه اطلاعات ش 20216 ، سيرى در آثار و مناقب مقدس اردبيلى ، محمد قاضى دهى .