تخطي إلى المحتوى الرئيسي

محقق اردبيلى ( فارسى ) — صفحة 365

مساهمون:

ص٣٦٥
و خواندن آن فسق « 1 » ! ؟ « صوفيه و شعرا براى فريب دادن شيعيان به مدح على عليه السّلام پرداخته‌اند » « 2 » ؟ ! آيا مىشود گفت كه امام شافعى نيز براى فريب شيعه در مدح على عليه السّلام اشعار بلند و شگفت‌انگيز سروده است در حالى كه خود مقدّس اردبيلى در چند جاى حديقة الشيعه با ديدهء تحسين اشعار او را ذكر كرده است « 3 » . و يكى از اشكالات در اين خصوص داورى در مورد مردم اصفهان است : « و مؤلف اين كتاب محتاج برحمت و مغفرت حضرت رب الأرباب احمد اردبيلى گويد مرا گذار باصفهان افتاد ديدم كه مردم آن بلده شيخ ابو الفتوح عجلى شافعى اصفهانى را شيخ ابو الفتوح رازى نام كرده بودند و به اين بهانه به عادت پدران خويش قبر آن سنّى صوفى را زيارت مىكردند و اگر چه از مردم آن ديار امثال اين كردار دور نيست زيرا كه پنجاه ماه زياده از ديگران نسبت به حضرت شاه ولايت ناشايست و ناسزا گفته‌اند و درين زمان كه مذهب شيعه قدرى قوت گرفته ايشان همچنان مانند پدران چندان محبتى به شاه مردان ندارند . . . » « 4 » . علامه شعرانى ( وفات : 1393 ه . ق ) در اين مورد مىفرمايد : « . . . اين اعتراض غير وارد بر اهل اصفهان البته از مثل احمد اردبيلى صاحب آيات الأحكام و شرح ارشاد سخت بعيد است ، مردى به آن درجه فضل و علم مىداند كه اگر مردم
هامش
( 1 ) - همان مأخذ ص 586 . ( 2 ) - همان مأخذ ص 570 . ( 3 ) - همان مأخذ ص 77 . ( 4 ) - همان مأخذ ص 604 و 605 .