و احاديث درين باب بسيار است از مخالف و مؤالف به همين قدر اكتفا كرده شد و آن حضرت در سال دويست و بيست و شش از هجرت به حكم معتصم بن هارون كه يكى از ظالمان بنى عباس بود به بغداد آمده به حكم او به زهر شهيد شد و در « مقابر قريش » در بيست و هشتم محرم يا در روز سهشنبه بيست و پنجم ذى حجّه ، مدفون شد . « اللهم ارزقنا و لاخواننا زيارته و فى الآخرة شفاعته » .
[ زندگانى امام هادى عليه السّلام ]
ذكر امام دهم على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السّلام اسم شريفش على بن محمد الجواد . مادرش سمانه مغربيه - رضى اللّه عنها - القاب همايونش : هادى و متوكّل و متّقى و مرتضى و فقيه و عالم و امين و طيب ؛ و مشهورترين القابش ، هادى و متوكل و نقى ؛ و اشهر از اين هر سه ، هادى و در اول به متوكل مشهور و بد چون لقب خليفهء معاصر متوكل بود از آن منع فرمودند . ديگر كنيهء همايونش أبو الحسن است و اگر چه أبو الحسن اول على بن ابى طالب عليه السّلام است اما به اصطلاح اهل حديث امام موسى عليه السّلام را ابو الحسن اول مىگويند و امام رضا عليه السّلام را أبو الحسن ثانى و حضرت امام على نقى عليه السّلام را ابو الحسن ثالث . حليهء مباركش اسمر اللّون معتدل القامة . نقش خاتمش « اللّه ربى و هو عصمتى من خلقه » شاعرش عوفى و ديلمى . دربانش عثمان بن سعيد . معاصرينش از خلفاى بنى عباس : معتصم و واثق و متوكّل و مستنصر و مستعين و معتز . تولدش در مدينه طيبه در ماه رجب سنه مأتين و اربع عشر . عمر عزيزش چهل و يك سال و به قولى چهل سال . مدت امامتش سى و سه سال و در اوايل سنين امامتش بود بقيه ملك معتصم بعد از او ملك واثق بود پنج سال و نه ماه ؛ و چهارده سال و نه ماه در مدت حكومت متوكل . سبب خروجش از دنيا زهرى كه به فرموده معتز - عليه ما