مقدمه
مقدس اردبيلى احمد بن محمد ( م 933 ه ) كه هالهاى از قداست ، معنويت و نور سرتاسر خرمن وجودش را دور زده و همهء دينباوران را وامدار خويش ساخته از برجستهترين شخصيتهاى فرهيخته اسلام و جهان انسانيّت است ، خورشيد تابناك و فروزنده وجودش در فلك پارسايى و تحقيق به اوج شكوهمندى رسيده و شعاع پرفروغش عالم فقه ، اخلاق و عرفان زلال را پرتوافكن است ، والايى مقام او به حدّى است كه علامه مجلسى « ره » او را با واژههاى ورع ، تقوى ، زهد و فضل قرين ساخته و همسان او را در ميان پيشينيان و متأخران به گوش نشنيده است او به ملاقات حضرت ولى اللّه اعظم نايل آمده ، قفلهاى روضه مقدسه علوى عليه السّلام بر او گشوده شده و با امام عليه السّلام تكلم داشته است ، در روضات الجنات نيز اخلاق نيكوى او را مانند پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله شجاعت او را گونه على عليه السّلام ، وجود و بخشش او را حاتم دوران قلمداد كرده است . و افزونتر از همه صاحب تاريخ اردبيل طراز وجود با عظمت او را « اسوه » خاطر نشان ساخته است . « 1 » با
هامش
( 1 ) . مقدس اردبيلى ، مقدمه زبدة البيان فى احكام القرآن ، طبع مكتبه مرتضويه ، تهران ، 1386 ه مقدس اردبيلى ، مقدمه مجمع الفايدة و البرهان ، نشر جامعه مدرسين قم ، 1403 ه .
فخر الدين موسوى اردبيلى نجفى ، تاريخ اردبيلى ج 1 ، از ص 48 تا 72 ، مطبعة الادآب نجف اشرف ، 1388 ه ، 1347 ش