2 - مورد نقد و بررسى قرار دادن آرا و نظرات علما اعم از عالمانى كه در زمان قدما مانند عمّانى و شيخ مفيد و سيد مرتضى مىزيستند و عالمانى كه در زمان متأخرين بودهاند .
3 - رعايت منطقى سير بحث در طرح اصل مسأله و بيان اقوال و دلايل آنها سپس بيان نظريه خود و پرهيز از خلط بين آنها و اين ويژگى براى مطرح شدن مسائل خيلى اهميّت دارد و براى پژوهشگر بسيار مفيد است زيرا وى را زود به مقصود مىرساند .
4 - بيان آرا و نظرات در مسائل فقهى اجتهادى به شيوه قطعى نه به شيوه احتياط .
5 - نقل روايات متعارضه و بيان چگونگى رفع تعارض از آنها از راه جمع موضوعى و يا به تعبير ديگر جمع عرفى ( اطلاق و تقييد ، عام و خاص ، مجمل و مبين ) كه اين جمع در روايات متعارضه بر جمع حكمى ( حمل ظاهر بر نص ، حمل ظاهر بر اظهر ) مقدم است ، تا مادامى كه مشكل تعارض از اين راه رفع شود نوبت به جمع حكمى نمىرسد و نيز جز اينها و اين ويژگيها و مزايا بهگونه كامل در كتابشان آشكار است .
8 - آثار قلمى مرحوم اردبيلى
آثار قلمى كه از ايشان به يادگار مانده عبارتند از :
1 - زبدة البيان : شرح آيات الاحكام اين اثر گرانقدر چندين بار چاپ و در دسترس نشر قرار گرفته است .
2 - مجمع الفائدة و البرهان فى شرح ارشاد الاذهان : او در سال 977 در كربلا به تأليف آن شروع كرد و در سال 985 از آن فراغت حاصل نمود . « 1 » اين
هامش
( 1 ) . الذريعه 20 / 35 و مرآة الكتب 2 / 27 .