خويش به مسألهء « وحدت ميان مذاهب » اهتمام بيشترى از خود نشان داد و همواره پيگير اين مسألهء مهم جهان اسلام بود . او اعتقاد داشت كه سامان بخشيدن به اين موضوع از وظايف حياتى هر عالم شيعى است و بايد در تحقق آن تلاش كند . حتى معروف است در روزهاى آخر عمر پربركت معظمله ، گاهى به حالت اغماء فرو مىرفت و چون از آن حال فارغ مىشد پيرامون اين موضوع سؤال مىكرد و مىپرسيد :
آقاى شيخ محمدتقى به مصر رفت يا خير ؟ چون نمايندهء ايشان در دانشگاه الازهر و مجمع تقريب در مصر بود و در آن ايام چند روزى به ايران آمده و در قم به سر مىبرد . « 1 » آيتالله شهيد مرتضى مطهرى در مقالهاى تحت عنوان « مزايا و خدمات آيتالله بروجردى » چنين مىنويسد :
يكى از مزاياى معظمله توجه و علاقهء فراوانى بود كه به مسألهء وحدت اسلامى و حسن تفاهم و تقريب بين مذاهب اسلاميه داشت . اين مرد چون به تاريخ اسلام و مذاهب اسلامى آشنا بود ، مىدانست كه سياست حكام گذشته در تفرقه و دامن زدنِ آتش اختلاف چه اندازه تأثير داشته است . وى توجه داشت كه در عصر حاضر نيز
هامش
( 1 ) . چشم و چراغ مرجعيت ، صص 171 و 233 .