داشت به اين نتيجه رسيده بود كه با آگاهى از محتواى روايات و فتاواى رايج اهل سنت در زمان امامان معصوم عليهم السلام بهتر ، راحتتر و دقيقتر مىشود محتواى روايات و منظور فرمايشات ائمهء معصومين عليهم السلام را دريافت و جملهء معروفى از ايشان نقل شده است كه مىفرمود « فقه شيعه در حاشيهء فقه اهل سنت است . » « 1 » زيرا در طول تاريخ چون شيعيان حكومت نداشتند و اغلب حكومت در دست بنى عباس بود و بيشتر فتاواى اهل سنت در ميان مردم رواج داشت ، بنابراين محدثان و اصحاب امامان عليهم السلام نيز با توجه به فضاى حاكم بر جامعهء آن روز از ائمه سؤال مىكردند و امامان عليهم السلام هم با توجه به همين معنا پاسخ مىدادند . به عبارت ديگر ، فقه شيعه ناظر بر فقه اهل سنت است ؛ چرا كه جوابها و فرمايشات امامان عليهم السلام ناظر بر فتاواى فضاى حاكم مىباشد .
از اين رو ، آيتالله بروجردى تحقيق و مطالعهء كتب و فتاواى اهل سنت را از مقدمات لازم براى فهم فقه و اجتهاد مىدانست و خود ايشان در حد اعلى به آن مسلح بود .
اين تسلط و اشراف ، او را در جايگاه رفيعى قرار داده بود كه نسبت به نظرات و آراء اهل سنت هرگز با ديد منفى نگاه نمىكرد بلكه بيشتر سعى داشت تا به ادلهء آنها دست يابد و
هامش
( 1 ) . زندگى آيتالله العظمى بروجردى ، ص 84 .