شيخ وقت « الازهر » عبدالمجيد سليم و بعد از وى با شيخ محمود شلتوت ، رابطهء جهان تشيع را با دنياى اسلام هر چه مستحكمتر ساخت و بسيارى از سؤ تفاهمات و بدبينىها را به دوستى و محبت تبديل كرد . « 1 »
در اثر اين درايت ، حسن تدبير ، و اين طرز تفكر آيتالله بروجردى كار به جايى رسيد كه - / به قول شهيد مطهرى - / شيخ الازهر مصر ، محمود شلتوت آن فتواى تاريخى خود را صادر كرد و براى اولين بار يك عالم سنى به طور رسمى مذهب شيعه را به رسميت شناخت و براى آن در دانشگاه الازهر ، كرسى تدريس مستقل تشكيل داد . « 2 »
براى آگاهى از عمق اين روابط و نقش مثبت و كارساز آيتالله بروجردى در آن ، متن دو نامهء تاريخى ، يكى از شيخ عبدالمجيد سليم و ديگرى از شيخ محمود شلتوت به ايشان را مرور مىكنيم :
نامهء اوّل از شيخ عبدالمجيد سليم
بسم الله الرحمن الرحيم
خدمت آيتالله السيّد الجليل حاج آقا حسين بروجردى حفظهالله سلام عليكم و رحمته .
هامش
( 1 ) . زندگى آيتالله بروجردى ، صص 369 و 370 .
( 2 ) . شش مقاله ، ص 261 ؛ چشم و چراغ مرجعيت ، ص 159 ، به نقل از آيتالله فاضل لنكرانى و ص 88 .