كشور ايتاليا ازدواج كند ولى از عكسالعمل فقهاى عظام در هراس بود ؛ چون از نظر فتواى مشهور فقهاى شيعه ، ازدواج دائم با اهل كتاب جايز نيست . البته برخى از آنها در ازدواج موقت ، حكم به جواز دادهاند . بنابراين ، عوامل رژيم در تلاش بودند در اين خصوص مجوزى از آيتالله بروجردى بگيرند .
لذا اين موضوع را از محضر ايشان استفتاء كرده بودند ؛ بدون اينكه به شخص شاه اشاره بكنند .
جالب اين كه فتواى ايشان در اين مورد بر خلاف فتاواى مراجع مشهور ، جواز ازدواج دائم و موقت با اهل كتاب بود .
وقتى معظم له از اصل قضيه با خبر شد ، دوباره به روايات باب مراجعه كرد و آنها را مجدداً تحقيق و بررسى نمود ؛ اما نظروى عوض نشد و همچنان بر جواز باقى ماند . در عين حال چون بر اين باور بود كه ازدواج شخص اول يك كشور اسلامى با يك زن غير مسلمان در شأن جامعهء اسلامى و شيعى نيست و ممكن است پيامدهاى ناگوار سياسى و اجتماعى و فرهنگى داشته باشد ، لذا در جواب سؤال درباريان ، با هوشيارى نظر شخصى خويش را بيان نكرد ؛ بلكه نوشت « مشهور بين اعاظم فقهاى اماميه ، حرمت ازدواج دائم با كتابيه است . » « 1 »
هامش
( 1 ) . مجلهء حوزه ، ش 43 و 44 ، صص 116 و 133 .