ميوههاى بهشتى و هرآنچه در بهشت است بهرهمند گشتند .
اگر امام حسين و همراهانش از بنىهاشم ، آن ستمها و نابكارىها را از ستمكاران و نابكاران ديدند ، در عوض خداوند متعال آنانرا مرتبهء اعلى عليين بخشيد و دشمنانشان را در اسفل السافلين قرار داد .
به اعتقاد من خداوند متعال هرگز نمىخواست كه امام حسين ( رضىالله تعالى عنه ) حكمرواى امور دنيوى باشد زيرا اگر چنين مىشد يكى از خلفاى راشدين مىبود ولى بنابر حكمتى كه جز خدا كسى از آن آگاه نيست ، مشيّت الهى چنان بود كه دورهء خلفاى راشدين پس از پيامبراكرم ( ص ) ، از سى سال تجاوز نكند « 1 » و چنانچه امام حسين [ ع ] خليفه مىگرديد در زمانهاى جز آن زمان و در دورهاى غير از آن دوره مىآمد در همين معناست كه شاعر بزرگ فرذق ، گفته است :
- قضا و قدر از آسمان فرود مىآيد و خداى آنچه را مىخواهد انجام مىدهد . ولى آنچه امام حسين [ ع ] انجام داد بهسان نورى در زمين و انباشتهاى در آسمان است و همواره پاداش با احترام و بزرگداشت تمام پاس داشته مىشود حال آنكه دشمنان آن حضرت جز با لعن و نفرين و ننگ ياد نمىشوند و چه درست گفته است شاعر :
- ياد تو در ميان ما اى حسين ، جاودانه است و تو زنده ماندهاى و يزيد مرده است .
- آرى مرده است و قبرش در زمين گم شده و در ميان قبرها ، وجود ندارد .
- و هركس پس از فوت ياد نشود ، مرده است ولى حسين شهيد و حاضر است .
ممكن است خوانندهء گرامى اين پرسش را مطرح كند كه چرا امت اسلامى پس از
كشته شدن [ امام ] حسين ، بخشم نيامد و قيام نكرد ؟
مىگويم : امت بهخاطر آنچه بر امام حسين [ ع ] و يارانش گذشت شديدا اندوهگين
هامش
( 1 ) - سى سال مدّت زمان حكمرانى خلفاى راشدين چهارگانه و نيز امام حسن [ ع ] است . ابوبكر الصديق به مدت دو سال و سه ماه و ده روز ، عمر نيز ده سال و شش ماه و چهار روز و عثمان يازده سال و يازده ماه و هيجده روز و [ حضرت ] على [ ع ] چهار سال و نه ماه حكومت كردند ولى [ امام ] حسن تنها شش ماه در حكومت بود و سى سال را پر كرد .