شود و هركس با علما همنشين شود ، وقار يابد و هركس بوالهوسى كند ، بىارزش گردد و هركس فراوان به كارى بپردازد ، بدان شناخته مىشود و هركس سخن بسيار گويد ، خطاهايش افزايش يابد و هركس خطاهايش افزايش يابد ، آزرمش كم شود و هركس آزرم و حيايش كم شود ، پارسايىاش كاهش يابد و هركس پارسايىاش كم شود ، دلش مىميرد و هركس دلش بميرد ، وارد آتش جهنم مىشود . »
تا آخر اين پندهاى گرانسنگى كه امام على ( ع ) در آنها بر فضايل انسانى انگشت گذارده و از رذايلى كه آدمى را در ميان مردم خوار و كم ارزش مىسازد ، نهى فرموده است و اين گونه سخنان گهربارش را به پايان مىبرد :
« فرزندم ! بدان كه هركس سخنانش را نرم برگزيند ، محبت و دوستىاش واجب شود و هركس بىحيا و ناگشاده دست گردد ، مرگ براى او از زندگى بهتر است ؛ جوانمردى مرد كامل نمىگردد تا آنگاه كه چندان توجهى به پوشاك خود ننمايد و وقعى به خوراكش ننهد . خداى تورا در راه صواب توفيق دهد و تورا از فرمانبران او قرار دهد همانا كه او بزرگوار و گشاده دست است . »
همهء اين ارزشها و ويژگىهايى كه امام حسين [ ع ] بدانها پرورده شد ، از وى انسان تمام و كمالى در اخلاق و صاحب شخصيت نيرومند و محبوبى در ميان مردم ساخت .
امام حسين [ ع ] پرهيزكار ، پاك سرشت ، خوش سخن ، جوانمرد و نيكوكار و بهدور از بدىها و نيز فقيه در دين و رادمرد و گشادهدستى چون جدّ بزرگوارش بود ؛ او در كنار رشادت و خوشسيمايى فوقالعاده ، شباهت بسيار زيادى به جدّ بزرگوارش پيامبراكرم ( ص ) داشت .
راويان حديث در مورد شخصيت محبوب امام حسين [ ع ] در ميان مردم بسيار سخن گفتهاند . دربارهء فروتنى و هيبت و نيروى منطق وى نيز ! و چه بسيار رواياتى كه از ميزان احترام صحابه و فرزندان صحابه به شخصيّت حسين [ ع ] نقل شده است .
راويان درمورد فصاحت و بلاغت آن حضرت مثالى از آنچه ابوذر ( رض ) گفت ،
اهل بيت در مصر ( فارسى ) — صفحة 147
مساهمون: السيد هادي الخسروشاهي
ص١٤٧