يمانى و پيراهن بلند شطرنجى و روانداز سفيد رنگ و كلاه و فدك و يك سوم زمين
وادىالقرى و سهم و خمس زمين خيبر و سهم وى از زمين بنىالنضير . »
پس از انقلاب 23 ژوييه 1952 م . توجه ويژهاى به بازسازى مسجدالحسين و افزايش مساحت آن و فرشها و روشنايى آن صورت گرفت تا گنجايش زائران و نمازگزاران را داشته باشد . بر مساحت مسجد قديمى كه بهويژه در مراسم و اعياد خيلى تنگ و كوچك بود ، افزوده شد و به 3340 مترمربع رسيد تا پيش از آن 1500 مترمربع بود يعنى 1840 مترمربع به آن افزوده شد ؛ ابعاد رواقها و بخشهاى مختلف به طور مناسب اضافه شد ؛ شمار پنجرهها و درها نيز متناسب با اين توسعه ، افزايش يافت و مسجد جديد به صورت امتداد طبيعى مسجد قديمى درآمد .
در تجديد بناى مسجد اين نكته نيز مورد توجه قرار گرفت كه بناهاى احداثى ، شبيه بناى قديمى و در حد امكان از همان مواد اوليه باشد ؛ ديوارهايى كه 80 سانتىمتر ضخامت داشتند از سنگهاى باقىمانده از بناهاى قديمى ساخته شدند و ديوارها نيز از داخل با سنگ مصنوعى چنان پوشانده شدند تا هم رديف و همشكل ديوارهاى قديمى باشند . در اين بازسازى ، ساختمانى به مسجد افزوده شده كه عبارت از دو خانه ويژهء مديريت مسجد است كه در سمت شرقى آن در كنار اطاق تداركات قرار دارد . همچنانكه كتابخانهء ويژهء مسجد با مساحت 144 مترمربع در همان سمت ( شرق ) و در راستاى گنبد و مصلاى ويژهء بانوان ، بنا شده است .
از آنجا كه سمت اصلى مسجد قديم - كه به سوى قبله بوده است - در يك راستا نيست در سمت جنوب شرقى آن بنايى با مساحت 35 مترمربع افزوده شده كه باعث اصلاح راستاى آن مىگردد ؛ اين بازسازىها در سال 1959 م . آغاز و در سال 1963 م . به پايان رسيد و جمع هزينههاى آن بالغ بر 83 هزار ليره مصرى شد . يك فرش دستباف نيز ويژهء شهر المحلة الكبرى بافته شد كه هزينههاى آن نزديك به 40 هزار ليره مصرى شد .
علاوه بر اين وزارت اوقاف مبلغ 40 هزار ليره نيز براى بناى نماى تازهاى در برابر
اهل بيت در مصر ( فارسى ) — صفحة 136
مساهمون: السيد هادي الخسروشاهي
ص١٣٦