را نوشتههاى الجبرتى و على باشا هم تأييد مىكنند . آنها مىنويسند : عبدالرحمن كدخدا ضريح شريف را در سال 1175 هجرى قمرى بازسازى كردند ؛ اين نكته بر روى پاره سنگ مرمرى اين بنا قيد شده كه متن آن چنين است :
مسجد للحسين اصلالمعالي * لا يضاهيه في البقاع علا
فيه فضل الرحمن للبعد نادي * زر و ارّخ لك الهنا و الرضا
[ عبارت : « لك الهنا و الرضا » به حساب ابجد 1175 است . ]
اين گنبد كاملا مربع نيست و اندكى به بلنداست لذا جاسازى آن با دشوارىهايى روبرو بود و با گشودن دريچهاى با سه شكاف ميان مثلثهاى كروى موجود در گوشههاى ضلع كوتاهتر و دريچهاى با شش شكاف ميان مثلثهاى كروى موجود در گوشههاى ضلع بلندتر براين دشوارى چيرگى پيدا شد . اين شكافها نيز با گچ و شيشههاى رنگى پوشش داده شد . تزئين پنجرهها يا شكافهاى گچى با نوشتههاى نسخى ( با خط نسخ ) آيات قرآنى و احاديث نبوى پر شده است . خود گنبد ، بيشتر متكى به خوشههاى نيمدايرهاى و مقرنسهايى شبيه دايرهاى است و همه اين اجزا ، با نقشهاى روغنى بسيار زيبايى نقاشى شده كه تا حدّ بسيارى شبيه به نقشهايى است كه " على بيك الكبير " در گنبد امام شافعى كار كرده است و مىتوان گفت به سبك عثمانى است ؛ بر فراز محراب نيز با آب طلا قصيدهاى نوشته شده با مطلع زير و به خط خطاط بلخى در سال 1187 ه - ق :
الا ان تقوى الله خيرالبضائع و من لازم التقوى فليس بضائع : ( بدانيد كه تقواى الهى بهترين كالاهاست وهركس پرهيزكارى پيشه كرد هرگز گمراه نگردد . )
همچنانكه مىبينيم همين تاريخ در نوارى كه قاعدهء گنبد را دربرگرفته ، نقش بسته كه به اين معناست كه اين تزئينها دوازده سال پس از بناى عبدالرحمن كدخدا عمل شده است . ولى قديمىترين بخش اين بارگاه ، درى است كه اينك به بابالاخضر معروف شده و در نزديكى گوشهء جنوبى ضريح و گوشهء جنوب غربى نسبت به ديواره گنبد ،