حكايت از آن داردكه مردم به خدمت امام حسين [ ع ] مىرسيدند و از بيانات ايشان بهرهمند مىشدند و آنچه مىديدند و مىشنيدند ضبط و ثبت مىكردند ؛ از سخنان ايشان است :
- « خارج از توان خود ، كارى بر عهده مگير و تنها به همان اندازه كه بهره مىگيرى هزينه كن . »
- « نيازهاى مردم به شما از نعمتهاى الهى است ، از اين نعمتها خسته و ملول مشويد كه مايهء خشم و نفرت است . »
و فرمود : « نيازمند ، از دراز كردن دست نياز به سوى تو سرفراز نيست ، پس تو بههنگام برآوردن نيازش سرافراز باش . »
آن حضرت ( رض ) در عبادت خداى مخلص بود و بسيار تعبّد داشت ؛ در بسيارى از منابع به تواتر آمده كه امام حسين ( رض ) علاوه بر نمازهاى پنجگانهء واجب ، نمازهايى براى خود داشت كه در شبانهروز بهجاى مىآورد .
وصف ضريح :
ما بهجاى مقبره يا آرامگاه واژهء " ضريح " را به كار مىبريم ، بهويژه كه سخن از مكانى است كه سر مبارك امام حسين ( رض ) در قاهره بهخاك سپرده شده است .
زيرا سر مبارك اين امام بزرگوار در خاك يا درون قبر مدفون نشده بلكه پس از جابهجايىها در شهرهاى اسلامى پيش گفته ، در تابوتى نهاده شده و تابوت فعلى داخل مقبره نيز دقيقا همانى است كه سر مبارك در آن قرار داده شده و درون حفرهاى كه مخصوص همين تابوت حفر شده جاسازى شده و بنايى بر آن احداث شده كه داراى گنبدى است كه پشت مسجد امام حسين ( رض ) قرار دارد .
داستان بناى اين مقبره يا ضريح ، جزئيات فراوانى دارد كه شمار زيادى از مؤرخان و پژوهشگران و باستانشناسان طى تاريخ و از هنگام مستقر گشتن سرمبارك در داخل اين ضريح در سال 1153 ميلادى بدان پرداختهاند .
ابن جبير در اين توصيف مىگويد : « از جمله بارگاه پرعظمتى است كه در شهر قاهره