حضرت ارسال مىشد . امام حسين نيز در پاسخ به آنها به وسيله پسرعمويش مسلم بن عقيل بن ابىطالب نامههايى به اين دسته از شيعيان فرستاد تا در جريان اوضاع آنجا قرار گيرد ؛ مسلم بن عقيل نيز به كوفه سفر كرد و با اين مدعيان پيروى از امام حسين [ ع ] ديدار كرد ؛ زمانى كه در آنجا بود يزيدبن معاويه باخبر شد و به والى بصره - كه از پيروان او بود - فرمان داد تا فرستاده و سفير امام حسين را تعقيب كند و گردن او و همراهانش را بزند .
در عمل نيز چنين شد و والى بصره سر آنها را براى يزيد به دمشق فرستاد . ابن كثير يادآور شده است : « شمار كسانى كه در كوفه با [ امام ] حسين [ ع ] بيعت كرده بودند بالغ بر هيجده هزار تن مىشد . » « 1 » ولى ابن قتية آنها را سى هزار نفر دانسته و در عين حال همراهان فرستادهء امام حسين [ ع ] را هشتاد نفر برشمرده است . « 2 »
روز هشتم ذىالحجة همان سال ، امام حسين [ ع ] تصميم گرفت راهى كوفه شود ؛ در آن هنگام خانواده مسلم بن عقيل كه خواهان انتقام گرفتن از قاتلان وى شده بودند ، او را مصمم ساخته بودند . از آن هشدارها و زنهارباشهايى كه امام حسين [ ع ] توجهى به آنها نكرد و راهى كوفه براى رويارويى با لشكريان يزيد بن معاويه در آنجا شد ، سخن بسيار گفته شده است .
در كربلا نبردهاى سختى درگرفت كه در آنها بيش از هزارتن جنگجو از پيروان عبيدالله بن زياد والى بصره و فرستاده يزيدبن معاويه ، شركت كردند پس از آن تعداد چهارهزار جنگجوى ديگر نيز به آنها پيوستند .
طى چند ساعت ، همهء پيروان و ياران امام حسين [ ع ] كشته شدند و او به تنهايى به جنگ ادامه داد تا سرانجام در سال 61 هجرى قمرى برابر با 680 ميلادى در كربلا ، به شهادت رسيد ؛ اين واقعه با نام حادثه " طفّ " همنام محلى در نزديكى كربلا ، شناخته
هامش
( 1 ) - البداية و النهاية 8 : 154 .
( 2 ) - تاريخ الخلفاء 2 : 8 .