كنند ، و رسول اللَّه فرزند خدا نيست كه پيروان او به مجرد پيروى از وى به پيروزى رسند ، بلكه او نيز همچون ديگر پيامبران به دنيا مىآيد و مىميرد ، و ارتباط بيش از آن كه بايد با رسول خدا باشد با رسالت خدا است ، تا مؤمن جزاى خود را از خدا بگيرد . و كافران آن كسانند كه بىفاصله از مرگ فرستادهء خدا از رسالت برمىگردند و دنيا را بر آخرت ترجيح مىنهند .
چون محمّد پيامبر ( ص ) يك فرستادهء خدا است ، از سيرت فرستادگان پيش از خود تبعيت مىكند ، و آنان جز با جنگ و مبارزه پيشرفت نكردند ، و همراه با گروهى ( ربّيّون ) از اصحاب او بودند ، و آنان ( ربيون ) مانند همهء افراد بشر مرتكب گناه و اسراف مىشدند ، ولى چون مؤمن بودند از خداى خود طلب آمرزش مىكردند ، و از او مىخواستند كه بر جهاد استوارشان دارد ، در دنيا و آخرت با هم به پيروزى رسيدند .
شرح آيات :
[ 137 ] حيات اجتماعى همچون حيات فردى است و براى خود نظامها و قوانين ( به تعبير قرآن : سنن ) خاص دارد ، و بر ما است كه اين سنتها را اكتشاف كنيم و در واقعيت خود از آنها بهرهمند شويم ، ولى چگونه ؟ هنگامى كه مىخواهيم زندگى فرد را مورد مطالعه قرار دهيم ، مدتى از زمان او را در معرض آزمايش قرار مىدهيم و فشار خون و دماى بدن و ضربانهاى قلب و چيزهاى ديگرى از او را اندازه مىگيريم و سپس از طبيعت او آگاهى پيدا مىكنيم ؛ اما اين تجربه چگونه بايد در اجتماع صورتپذير شود ؟ بهترين راه براى اندازهگيرى بازگشت به تاريخ است كه در آن دورههاى كاملى از زندگى اجتماعى را مىتوان مورد ملاحظه قرار داد كه در آنها تمدنهايى طلوع كرده و جهانگير شده و سپس بنا بر قوانين حتمى و سنتهاى تحويل ناپذير الاهى از ميان رفته است .
هنگامى كه مىخواهيم اندازهء پيشرفت رسالتها را اندازه بگيريم ، نبايد آن را با دوربين تحليلى مورد ملاحظه قرار دهيم ، و مثلا بگوييم كه افراد اين رسالت چند