[ 42 ] مريم تنها به دعاى مادرش صديقه و تربيت كفيلش زكريا والدهء عيسى نشد ، بلكه نيز به سبب آنكه به كار واجب خود در پرستش خدا پرداخت چنين شد : « وَ إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ وَ اصْطَفاكِ عَلى نِساءِ الْعالَمِينَ - و در آن هنگام كه فرشتگان گفتند : اى مريم ، خدا تو را برگزيده و پاكيزه‌ات ساخت و بر زنان جهان برتريت داد . » [ 43 ] ولى معنى برگزيدنت آن نيست كه دربارهء عمل از تو چيزى نخواهد پرسيد ، و نيز آن نيست كه تو مكلف به انجام دادن واجبى نيستى ، بلكه بر عكس همهء مسئوليت و اعمال تو افزايش پيدا مىكند : « يا مَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَ اسْجُدِي وَ ارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ - اى مريم : در عبادت پروردگارت خالصانه بكوش و با ركوع كنندگان ركوع و سجود كن . » پس خضوع در برابر خدا و تسليم به فرمان او شدن و از خود تهى شدن ( قنوت ) / 561 و سپس عملا اين خضوع را نشان دادن ( سجود ) ، سپس به كار بردن آن در اجتماع ( ركوع كردن با ركوع كنندگان ) واجب مضاعف بر مريم بود كه در پى برگزيده شدن او به رسالت آمد . بنا بر اين تكاليف از مريم با رسيدن او به درجهء صديقان ساقط نشد ، بلكه افزايش يافت تا انديشهء نژادى از خاطره‌ها برود . [ 44 ] نتيجهء پاكى مريم و تسليم مطلق وى به خدا اين شد كه براى كفالت كردن او با يكديگر نزاع مىكردند و لذا به قرعه كشى راضى شدند . به كنار