آفريده شد و براى انتخاب به خدايى شايستهتر بود ، و آيات خلاصهاى از دعوت عيسى ( ع ) را كه خالص براى خدا بود نقل مىكند ، و سرانجام سخن را در آنجا پايان مىدهد كه خدا پروردگار من و شما است و همه بايد به او تسليم شويم و در نتيجه :
عيسى جز بندهء فرمانبردارى از خدا نبود . و در همهء آيات انديشهء نژادپرستى از زاويهء ديد دينى چنان كه سخن از آن خواهد آمد ، مورد بحث قرار مىگيرد .
شرح آيات :
[ 42 ] مريم تنها به دعاى مادرش صديقه و تربيت كفيلش زكريا والدهء عيسى نشد ، بلكه نيز به سبب آنكه به كار واجب خود در پرستش خدا پرداخت چنين شد :
«
وَ إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ وَ اصْطَفاكِ عَلى نِساءِ الْعالَمِينَ
- و در آن هنگام كه فرشتگان گفتند : اى مريم ، خدا تو را برگزيده و پاكيزهات ساخت و بر زنان جهان برتريت داد . » [ 43 ] ولى معنى برگزيدنت آن نيست كه دربارهء عمل از تو چيزى نخواهد پرسيد ، و نيز آن نيست كه تو مكلف به انجام دادن واجبى نيستى ، بلكه بر عكس همهء مسئوليت و اعمال تو افزايش پيدا مىكند :
«
يا مَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَ اسْجُدِي وَ ارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ
- اى مريم :
در عبادت پروردگارت خالصانه بكوش و با ركوع كنندگان ركوع و سجود كن . » پس خضوع در برابر خدا و تسليم به فرمان او شدن و از خود تهى شدن ( قنوت ) / 561 و سپس عملا اين خضوع را نشان دادن ( سجود ) ، سپس به كار بردن آن در اجتماع ( ركوع كردن با ركوع كنندگان ) واجب مضاعف بر مريم بود كه در پى برگزيده شدن او به رسالت آمد .
بنا بر اين تكاليف از مريم با رسيدن او به درجهء صديقان ساقط نشد ، بلكه افزايش يافت تا انديشهء نژادى از خاطرهها برود .
[ 44 ] نتيجهء پاكى مريم و تسليم مطلق وى به خدا اين شد كه براى كفالت كردن او با يكديگر نزاع مىكردند و لذا به قرعه كشى راضى شدند . به كنار