بزرگى فروشى به مردمان دارند .
[ 265 ] و مثل ديگرى كاملا عكس اين مثل است : مثل مؤمنانى است كه در انفاق خود نظرشان خالص به سوى خدا است كه هر چه زودتر به سه فايده مىرسند ؛ اول به دست آوردن رضايت خدا است ؛ دوم تزكيهء جانهاى ايشان و پرورش يافتن آنها بر پرهيزگارى و بخشندگى ؛ و سوم چيدن ميوههاى بخشندگى به صورت پاداشى بزرگ در دنيا و آخرت .
«
وَ مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ تَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ
- و مثل كسانى كه اموال خود را براى رسيدن به خشنودى خدا و براى استوار كردن جانهاى خود انفاق مىكنند ، » و مىدانند كه ايمان ، همچون هر موهبت ديگر ، با استفاده كردن از آن افزايش پيدا مىكند ، و همچون اراده است كه در مواجههء با دشواريها تقويت مىشود ، و همچون معرفت است كه با بهرهمند شدن صاحبش از آن افزايش مىيابد ، و برسان عشق است كه با اهتمام عاشق بيشتر مىشود ، و بنا بر اين ايمان با عمل صالح استقرار و رشد پيدا مىكند .
«
كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ
- همچون باغى است كه بر روى پشتهاى قرار گرفته باشد ، » كه از اساس باغ است ، نه اين كه سنگهاى سخت باشد ؛ قلب مؤمن نيز چنين است و زمينى قابل كشت و زرع است ، «
أَصابَها وابِلٌ
- ( و اگر ) باران تند بر آن فروريزد ، » از طريق عمل صالح حساب شده ، همچون انفاق كردن در اوضاع و احوال دشوار / 461 كه سبب افزودن بر نيروى ايمان و استقرار آن در جان و نفس مىشود .
«
فَآتَتْ أُكُلَها ضِعْفَيْنِ فَإِنْ لَمْ يُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ
- و اگر باران فراوان نبارد ، باران سبك به آن رسد . » چه طبيعت باغ آن است كه رطوبت را از خود خارج كند و در فضا پراكنده سازد ، پس ناگزير بايد بارانى سبك يا رطوبتى مفيد به آن برسد ؛ قلب مؤمن نيز