است .
«
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ
- خداوند آيات خود را بدين گونه براى شما آشكار مىكند ، باشد كه بينديشيد . » [ 267 ] بنا بر اين نخستين شرط انفاق صالح آن است كه در راه خدا باشد ، و شرط دوم آنكه با منت و آزار نباشد و براى ايجاد طبقه در اجتماع به كار نرود ، و شرط سوم را قرآن در اين آيه بيان كرده است :
«
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ
- اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، از پاكيزههاى آنچه به دست آوردهايد ، و آنچه از زمين براى شما بيرون آوردهايم ، انفاق كنيد ، و براى انفاق كردن آهنگ چيزهاى پليد و ناپاكيزهء آن نكنيد . » بايد براى انفاق بهترين چيز خود را انتخاب كنيد ، خواه آن را به كوشش خود به دست آورده باشيد ، همچون پول و ساختمان و آنچه به دست خود ساختهايد ، يا كوششى در آن نكرده باشيد ، همچون آنچه از كشاورزى و دامدارى بهرهء شما شده باشد . مهم آن است كه بهترين مال و دارايى خود را براى تقديم كردن به خدا برگزينيد و به هيچ وجه نظرتان به آن نباشد كه قسمتهاى بد و ناپاك و نامطلوب دارايى خود را انفاق كنيد ، و به اين انديشه بيفتيد كه اگر كار بر عكس مىبود و شما فقير مىبوديد و ديگران به شما انفاق مىكردند ، اين چيزهايى ناپاك و پليد را قبول مىكرديد ؟
«
وَ لَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ
- جز با چشمپوشى آنها را نمىستانيد . » «
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ
- و بدانيد كه خدا بىنياز و ستوده است . » خدا به انفاق شما نياز ندارد ، و از درياى بىنيازى خود بر شما تفضل مىكند / 463 و شما و همگان او را ستايش مىكنيد ؛ از خداى خود ياد بگيريد و از ثروت خود به ديگران ببخشيد تا بر اين كنار ثناخوان شما باشند .