پيروزمندان حقيقى هم اينانند :
«
وَ الَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
- و كسانى كه پرهيزگارى پيشه كردند ، در روز رستاخيز در بالاى ايشان قرار دارند . » و هر كس كه خواستار دنياى برتر باشد ، به آن نمىرسد ، بلكه راههايى بايد پيموده شود تا شخص به دنياى آبرومند و داراى نعمتهاى تكامل يافته برسد ، و اين راه در آيات خدا و پيشاپيش آنها در قانون وحدت ( دخول كامل در صلح و سلم ) وجود دارد و از اين دروازه مىتوان به روزى خدا دست يافت .
«
وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ
- و خدا به هر كس بخواهد بىحساب روزى مىدهد . » [ 213 ] و همچون مثالى از آن بايد قصهء نخستين رسالت را بخوانيم كه همهء افراد بشر بر گمراهى بودند ، و آن گاه رسالت خدا فرارسيد . يكى از هدفهاى آن يگانه كردن مردم سر زمينهء حق بود و رفع اختلاف كردن از ميان ايشان در اين زمينه ؛ ولى بعضى از كسانى كه رسالت براى ايشان آمده بود اختلاف پيدا كردند ؛ براى چه ؟
آيا مالك چيزى نبودند كه از ايشان رفع اختلاف كند ؟
هرگز چنين نبود ، بلكه سبب اختلاف وجود گروهى از آنان بود كه به ستم كردن و تجاوز كردن نسبت به مردم برخاسته بودند ، و چون رسالت با ستم و تعدى مخالف بود ، با مصالح موقتى ايشان معارضه داشت و از همين روى سخت در برابر احكام رسالت مقاومت نشان مىدادند ، چه ريشهء اختلافات ستمگرى بود و چون مردم از آن خلاص شدند ، به راحتى رسيدند .
/ 368 «
كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ
- مردم امتى يگانه بودند ، پس خداوند پيامبران را براى مژده دادن و بيم دادن برانگيخت . » و اين كار وسيلهء ايشان براى راهنمايى مردم بود ، نه مال و نيرو ، بلكه بشارت دادن به يك زندگى برتر و بيم دادن از عذاب .
«
وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ
- و با