/ 298 «
أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ
- كسانى هستند كه خدا و لعنت كنندگان آنان را لعنت مىكنند . » [ 160 ] و علماى سوء ( بد ) در برابر خود فرصتى براى بازگشت به رحمت خدا و بخشش مردم دارند ، و آن پرداختن ايشان به سه كار است :
نخست : توبه است و اقرار كردن به خطاهاى گذشته و آماده شدن براى جبران آنها .
دوم : اقدام عملى براى تصحيح آن خطاها و ترميم و اصلاح آنها .
سوم : بيان همهء حقايق ، حتى آنها كه مخالف با مصالح خودشان و قومشان است .
«
إِلَّا الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
- جز آنان كه بازگشتند و نيك شدند و اين كار را آشكار كردند ، پس توبهء آنان را مىپذيرم ، و من توبهپذير مهربانم . » زيان عالم سوء در اجتماع بسيار است ، چه ، گاه سبب منحرف شدن گروه پرشمارى از مردم مىشود ، و لذا پذيرفته شدن توبهء او دليل بر آن است كه خدا بسيار توبه پذير و رحيم است ، و گرنه توبهء چنين مردى كه سلاح علم را عليه مردم به كار انداخته است ، آسان نيست .
جزاى علماى بد
[ 161 ] بازگشت مرد علم فاسد به صلاح سخت دشوار است ، چه به زودى در ميان مردم به مجرم بودن شهرت پيدا مىكند ، در صورتى كه سخت كوشيده است تا لباس قديس بودن علمى را بر تن كند ، و اگر توبه ناكرده از دنيا برود ، كافر از دنيا رفته است و جزا و كيفرى كه خدا خواهد داد بسيار بدتر است :
«
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ
- كسانى كه كافر شدند و كافر مردند ، لعنت خدا و فرشتگان و همهء مردم بر ايشان است . »