/ 295
چگونه علماى بد شعاير خدا را پنهان كردند
رهنمودهايى از آيات :
يادآورى نعمتهاى خدا ، و در طليعهء آنها قبله ، رمز استقلال است ، و به همين گونه رسالت از نعمتهاى بزرگ بر امت است . اين تذكر محور گفتگو در درس گذشته بود كه از آن به مدد گرفتن از صبر و صلاة يا بردبارى و نماز رسيديم .
در اين جا خداوند متعال صفا و مروه را به ياد ما مىآورد كه حاجيان ميان آن دو پاره كوه يكى از اعمال حج يعنى دويدن ( سعى ميان صفا و مروه ) را به انجام مىرسانند ، و اين عمل يادآور دويدن در همين موضع و تحمل و بردبارى سختى از طرف هاجر مادر اسماعيل پيغمبر ( ع ) است كه عاقبت آن رستگارى وى در آخرت خواهد بود .
ولى امت گاه گرفتار سستى و رخوت مىشود ، و در اين صورت به پارهاى از انديشههاى منفى تشبث پيدا مىكند ، و از جدى بودن در عمل و فداكارى در راه خدا دور مىشود . و اين گونه انديشهها را گروهى از نيممردان دين كه بهرهاى از كتاب دارند ، تجسم مىبخشند و هدايت الاهى را از مردم پنهان نگاه مىدارند .
پس از آنكه خداى متعال آنان را از عاقبت اين كار بيم مىدهد و از آن برحذرشان مىدارد ، به بيان ضرورت توحيد و دور بودن از شرك مىپردازد ، و اين كه هر / 296 پيروى از جز خدا شرك است ، و بلكه هر شنيدنى از جز خدا شرك است . روز قيامت را براى ما مجسم مىسازد كه در آن كسانى كه در دنيا پيروانى از ايشان تبعيت مىكردند ، از آن پيروان بيزارى نشان مىدهند ، و اين پيش از آن است كه پيروان بگويند اگر ما به دنيا بازگرديم از ايشان بيزارى خود را نشان خواهيم داد .
بنا بر اين در دنيا بر ما واجب است كه رؤيت خود را تباه نسازيم و از هر كس كه از