[ 162 ] «
خالِدِينَ فِيها لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ
- جاودانه در آن مىمانند و شكنجهء آنان سبك نمىشود و مهلتى به ايشان داده نخواهد شد . » هرگز به اينان اعتنايى نمىشود ، بلكه به شديدترين صورت خوارى و اهانت مىبينند ، و هرگز كسى به آنان نظر نمىكند ، / 299 بدان سبب كه دين را در دنيا براى دستيابى به مقام و رياست و جاه و جلال در ميان مردم تحريف كردند و خداوند با خوارى و ذلّت به آنان كيفر خواهد داد .
فرهنگ توحيدى
[ 163 ] بر مسلمان واجب است كه فرهنگ خود را از خدا يا آن كس كه مأمور از جانب خدا است كسب كند ، و توحيد خالص همين است ، و قرآن در اين جا سبب اين توحيد ( فرهنگى ) را بيان مىكند و مىگويد :
«
وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ
- و خداى شما خداى يگانهاى است كه جز او خدايى نيست ، و او بخشندهء مهربان است . » و چون خدا يگانه است ، فرمانبردارى از او و پيروى از فرستادهاش واجب است ، و ما حق آن نداريم كه براى خود كسانى را كه بهگونهاى در اجتماع آبرويى پيدا كردهاند انتخاب كنيم و به پيروى از اوامر آنان بپردازيم ، و براى آنكه قرآن اين انديشه را به خوبى در جان ما جايگزين سازد ، ما را به فطرتمان متوجه مىسازد ، و دستور مىدهد كه در آيات و نشانههاى خدا در آسمان و زمين نگاه كنيم ، و مخصوصا به يكى از آنها كه منعكس كنندهء رحمت گستردهء پيوسته او است توجه داشته باشيم .
اين آيات ما را به آن مىخوانند كه تنها به خدا توجه كنيم ، و شريكان و نمايندگان تراشيده شدهء براى او را به دور افكنيم ، و اين دعوت با فطرت استوار آدمى در دوست داشتن كسانى كه در حق او نيكى كردهاند پيوستگى دارد ، و آيا چه كس جز خدا اين هدف احسان و نيكى را كه در سراسر زندگى از آن برخوردار مىشويم